Emir, kahve kavurma atölyesinde çalışıyordu.

Emir, coffee roasting atölyesi was working at the workshop.

Atölye, sıcak ve davetkâr bir ortam sunuyordu.

The workshop offered a warm and inviting environment.

Kavrulan kahve çekirdeklerinin aroması her yeri sarıyordu.

The aroma of the roasting coffee beans filled everywhere.

Pencerelerden dışarı baktığında soğuk kış gününde karla kaplı sokakları görebiliyordu.

When he looked out the windows, he could see the snow-covered streets on a cold winter day.

O gün, Emir müşterilere kahve hazırlarken içeri Selin girdi.

That day, while Emir was preparing coffee for customers, Selin entered.

Selin hasta görünüyordu ve biraz endişeliydi.

Selin looked sick and was a bit anxious.

Yakındaki üniversitede öğrenciydi ve anlaşılan hastaydı.

She was a student at a nearby university and apparently was unwell.

Emir, Selin'e bir fincan sıcak kahve ikram etti.

Emir offered Selin a cup of hot coffee.

"Merhaba, nasılsın?"

"Hello, how are you?"

diye sordu.

he asked.

Selin, şikayetlerini anlatmaya başladı.

Selin began to explain her complaints.

"İlaç almam lazım ama eczane kapalı."

"I need to get medicine, but the pharmacy is closed."

Emir, Selin'in moralinin bozuk olduğunu fark etti.

Emir noticed that Selin was feeling down.

Yardım etmeye karar verdi.

He decided to help.

"Benim bir eczacı arkadaşım var.

"I have a pharmacist friend.

Onu arayabilirim.

I can call him.

Belki yardımcı olabilir."

Maybe he can help."

Telefonunu çıkardı ve arkadaşını aradı.

He took out his phone and called his friend.

Arkadaşı, problemi duyduktan sonra eczanesini kısa süreliğine açabileceğini söyledi.

After hearing the problem, his friend said he could open his pharmacy for a short while.

Emin, bunun Selin'e iyi geleceğinden emindi.

Emir was confident that this would be good for Selin.

"İyi haber, arkadaşım eczaneyi sizin için açacak," dedi Emir gülümseyerek.

"Good news, my friend will open the pharmacy for you," said Emir, smiling.

Selin şaşırmıştı ve mutlu olmuştu.

Selin was surprised and happy.

"Çok teşekkür ederim Emir, bunları benim için yapman harika."

"Thank you so much Emir, it's wonderful that you're doing this for me."

Birlikte eczaneye gittiler.

Together, they went to the pharmacy.

Kar yağışı altında yürümek soğuktu ama Selin, yardımsever birine rastladığı için rahatlamıştı.

Walking under the falling snow was cold, but Selin felt relieved to have encountered someone helpful.

Eczane açıldığında, Selin reçetesini aldı.

When the pharmacy opened, Selin got her prescription.

İlaçlarını almış olmanın rahatlığını hissetti.

She felt the comfort of having gotten her medicine.

Dönüş yolunda Selin, Emir'e minnettarlığını dile getirdi.

On the way back, Selin expressed her gratitude to Emir.

"Bazen yardıma ihtiyacım olduğunu kabul etmem gerekiyor," dedi.

"Sometimes I need to accept that I need help," she said.

Emir ise, "Arkadaşlara yardım etmek hepimize iyi gelir," diye yanıtladı.

Emir replied, "Helping friends does us all good."

Bu olay hem Emir hem de Selin için yeni bir ders olmuştu.

This event was a new lesson for both Emir and Selin.

Emir, yardımıyla birine dokunmanın mutluluğunu yaşayarak atölyeye döndü.

Emir returned to the workshop feeling the joy of having touched someone's life with his help.

Selin, bazen başkalarından yardım istemenin gerekli olduğunu anlamıştı.

Selin realized that sometimes asking others for help is necessary.

O gün, ikisi de hayatlarına katılan bu küçük ama değerli anı unutmamaya karar verdi.

That day, both decided to remember this small but valuable moment that had been added to their lives.