Ege kıyısında, denizin mavi dalgalarıyla bezenmiş bir kış sabahıydı.

It was a winter morning adorned with the blue waves of the sea on the Aegean coast.

Elif, Oğuz ve Yasemin, haftasonu dinlenmek için sahil kenarındaki küçük villaya geldiler.

Elif, Oğuz, and Yasemin came to the small villa by the shore to relax over the weekend.

Villa, açık balkon kapılarından içeri giren deniz kokusuyla huzur doluydu.

The villa was filled with tranquillity thanks to the scent of the sea wafting through the open balcony doors.

Elif, yoğun bir projenin ardından kafa dinlemek istiyordu.

Elif wanted to clear her mind after an intense project.

Ancak bir türlü iş düşüncelerinden kurtulamıyordu.

However, she couldn't shake off the thoughts of work.

Güneşli ama serin bir havada, koltuğa geçip bir kitap aldı ama odaklanamadı.

Despite the sunny but cool weather, she picked up a book on the couch but couldn't focus.

Birden çocukluk arkadaşı Oğuz, gizli bir planla yanına yaklaştı.

Suddenly, her childhood friend, Oğuz, approached her with a secret plan.

"Elif, Yasemin’e evlenme teklif etmek istiyorum," diye fısıldadı heyecanla.

"Elif, I want to propose to Yasemin," he whispered excitedly.

"Ama doğru anı bulamıyorum.

"But I can't find the right moment.

Yardımcı olur musun?"

Can you help me?"

Elif, hem Oğuz'a yardım etmek hem de karar vermekte zorlanıyordu.

Elif was both eager to help Oğuz and struggling with her own decisions.

Yorgunluğunu unutup arkadaşı için bir şeyler yapmanın iyi hissettireceğini düşündü.

She thought it would feel good to do something for her friend and momentarily forget her fatigue.

"Tabii ki yardım ederim," dedi gülümseyerek.

"Of course, I'll help," she said with a smile.

Gün boyu Yasemin Oğuz’un gerginliğini fark etti ve endişelendi.

Throughout the day, Yasemin noticed Oğuz's nervousness and became concerned.

Neler olduğunu bilmiyordu ama bir şeylerin farklı olduğunun farkındaydı.

She didn't know what was going on, but she sensed that something was different.

Sonunda Elif, Yasemin’i bir sahil yürüyüşüne çıkarmayı önerdi.

Finally, Elif suggested a walk along the beach to Yasemin.

"Gelin sahile inelim.

"Let's go down to the shore.

Deniz kenarında yürümek iyi gelir," dedi.

A walk by the sea will do us good," she said.

Oğuz, bu fırsatı değerlendirip önce biraz tedirginlikle, sonra umutla Elif’e baktı.

Oğuz seized this opportunity and first looked at Elif with some apprehension, then with hope.

Yasemin, Ege'nin serin kış havasında yürümeyi severdi.

Yasemin loved walking in the cool winter air of the Aegean.

Bu yüzden Elif’in önerisine hevesle katıldı.

So she eagerly agreed to Elif's suggestion.

Oğuz, bir an bir köşede tereddüt etti, ardından cesaretini topladı.

Oğuz hesitated for a moment in a corner, then gathered his courage.

Sahilin sessiz ve huzurluydu.

The beach was quiet and peaceful.

Deniz, güneş ışığıyla parlıyordu.

The sea sparkled in the sunlight.

O an geldiğinde, yüzünde bir gülümsemeyle Yasemin’in elini tuttu.

When the moment arrived, he held Yasemin's hand with a smile on his face.

"Yasemin, hayatımı seninle geçirmek istiyorum," dedi Oğuz, dizlerinin üzerine çökerken.

"Yasemin, I want to spend my life with you," Oğuz said, getting down on one knee.

"Benimle evlenir misin?"

"Will you marry me?"

Bir anlık şaşkınlıktan sonra Yasemin’in yüzü sevgiyle parladı.

After a moment of surprise, Yasemin's face shone with love.

"Evet," dedi, gözleri mutlulukla dolarken.

"Yes," she said, her eyes filled with happiness.

Bunu izlerken Elif, derin bir huzur hissetti.

Watching this, Elif felt a deep sense of peace.

Arkadaşlarıyla bu anı paylaşmak, ona işten uzaklaşmanın ne kadar önemli olduğunu gösterdi.

Sharing this moment with her friends showed her the importance of stepping away from work.

Oğuz ve Yasemin’in mutluluğunu görmek, onun da içini ısıttı.

Seeing Oğuz and Yasemin's happiness also warmed her heart.

Elif, artık sadece iş getirdiği huzuru değil, aynı zamanda dostlarının mutluluğunun içinde bulunduğu huzuru da keşfetmişti.

Elif discovered not only the peace that work brought her but also the peace found in the happiness of her friends.

Bazen dinlenmek, başkalarına yardım etmekle de mümkün olabiliyordu.

Sometimes, resting can be possible by helping others.