İstanbul'da kış günüydü.

It was a winter day in İstanbul.

Soğuk rüzgar, tarihi Büyük Çarşı'nın koridorlarından geçerken taze kahve kokusu havaya karışıyordu.

The cold wind carried the scent of fresh coffee through the corridors of the historic Büyük Çarşı.

Emir, yanında Selin ile birlikte bu tarihi mekana adım attı.

Emir, together with Selin, stepped into this historic location.

Hem heyecanlı hem de biraz ürkekti.

He was both excited and a bit apprehensive.

Kandil yaklaşıyordu ve Emir sevdiklerine anlamlı hediyeler almak istiyordu.

The Kandil was approaching, and Emir wanted to buy meaningful gifts for his loved ones.

Koridorlar dar ve kalabalıktı.

The corridors were narrow and crowded.

Çeşit çeşit dükkanlar, renkli tezgahlar, parlak takılar, el yapımı çantalar… Emir'in gözü bir o yana, bir bu yana kayıyordu.

There were various shops, colorful stalls, shiny jewelry, and handmade bags... Emir's eyes darted here and there.

Bu karmaşa içinde, Selin'in desteğine çok ihtiyacı vardı.

In this chaos, he very much needed Selin's support.

"Selin, nereden başlasam?"

"Selin, where should I start?"

dedi Emir, biraz çaresizce.

Emir said, a bit helplessly.

Selin düşündü.

Selin thought for a moment.

"Önce bir liste yapalım.

"First, let's make a list.

Kimi ne kadar sevindirmek istiyorsun, ona bakalım," dedi gülümseyerek.

Let's see who you want to make happy and how much," she said, smiling.

Listeleri hazırdı artık.

The list was ready now.

İlk durakları çini ve seramikler satan bir dükkan oldu.

Their first stop was a shop selling tiles and ceramics.

Emir, annesi için güzel bir kase seçti.

Emir chose a beautiful bowl for his mother.

Turistlerin ve yerel halkın uğrak noktası olan bu yerden çıktıklarında, daha pek çok hediye alması gerektiğini biliyordu.

As they left this place, which was a popular spot for both tourists and locals, he knew he had many more gifts to buy.

Bir süre sonra Emir ve Selin, Kerem'in tezgahına yaklaştı.

After a while, Emir and Selin approached Kerem's stall.

Kerem, tezgahının arkasından onları sıcak bir gülümsemeyle karşıladı.

Kerem greeted them with a warm smile from behind his stall.

"Buyurun gençler, gözleriniz ışıldıyor.

"Welcome, young ones, your eyes are sparkling.

Tezgahımdaki el emeği göz nuru ürünleri görmek ister misiniz?"

Would you like to see the handmade products on my stall?"

dedi neşeyle.

he said cheerfully.

Kerem'in standı göz kamaştırıcıydı.

Kerem's stand was dazzling.

Ebrulu bir kutu Emir'in dikkatini çekti.

A marbled box caught Emir's attention.

"Bu gerçekten güzel," dedi Emir.

"This is really beautiful," Emir said.

Ama fiyat etiketini görünce içi biraz burkuldu.

But when he saw the price tag, his heart sank a bit.

Bütçesini aşmak istemiyordu.

He didn't want to exceed his budget.

Selin, Kerem'e döndü.

Selin turned to Kerem.

"Bu kutu Kandil hediyesi olacak.

"This box will be a Kandil gift.

Belki biraz yardımcı olabilirsiniz, ne dersiniz?"

Perhaps you could help us out a bit, what do you say?"

diye nazikçe sordu.

she asked politely.

Kerem güldü.

Kerem laughed.

"Anladım, Kandil için özel.

"I understand, it's special for Kandil.

O zaman aramızda bir anlaşma yapabiliriz."

We can make a deal between us then."

Kerem, önerilen fiyatı biraz düşürdü, Selin de Emir'e göz kırptı.

Kerem slightly lowered the suggested price, and Selin winked at Emir.

Emir, Selin'e güvendiği için mutluydu.

Emir was happy to trust Selin.

Pazarlık sayesinde bütçelerini aşmadan hediye alabileceklerdi.

Thanks to the negotiation, they would be able to buy the gift without exceeding their budget.

Mutlu bir şekilde tezgahdan uzaklaşırlarken Emir, Selin'e döndü ve "Sen olmasan ne yapardım?"

As they walked away from the stall happily, Emir turned to Selin and said, "What would I do without you?"

dedi gülümseyerek.

smiling.

Alışveriş sona ermişti, hediyeler alınmış, bütçe korunmuştu.

The shopping was over, the gifts were bought, and the budget was preserved.

Kandil gecesi yaklaşırken, Emir bir şey daha öğrenmişti: Arkadaşlarının desteği ile zorlukların üstesinden gelebileceğini.

As the night of Kandil approached, Emir learned something else: With the support of his friends, he could overcome difficulties.

Böylece, Emir ve Selin, kalabalık çarşının içinden geçip eve dönmeye başladılar.

Thus, Emir and Selin began to pass through the crowded çarşı and head home.

Emir artık sevdiklerine ters mi düşerim diye değil, nasıl daha mutlu ederim diye sormayı öğrenmişti.

Emir had now learned not to ask if he would upset his loved ones, but rather how to make them happier.

Her bir hediyenin ardında sevgi ve dostluğun gücü yatıyordu.

Behind each gift lay the power of love and friendship.