ตลาดดอกไม้ที่เชียงใหม่เต็มไปด้วยสีสันและกลิ่นหอมของดอกไม้นานาชนิด

The talat dokmai in Chiang Mai is filled with the colors and fragrances of various flowers.

ดอกกล้วยไม้ ดอกบัว ดอกมะลิ ทุกอย่างถูกจัดเรียงอย่างเรียบร้อย

dok gluaymai, dok bua, dok mali, everything is neatly arranged.

เสียงจอแจของผู้คนที่มาต้อนรับปีใหม่ทำให้บรรยากาศคึกคักยิ่งขึ้น

The bustling sounds of people welcoming the New Year make the atmosphere even more lively.

นิรันดร์ยืนอยู่ที่แผงขายงานฝีมือของเขา ผลิตจากดอกไม้ที่เขาประดิดประดอยอย่างประณีต

Niran stands at his handicraft stall, created from flowers he meticulously arranged.

เขารู้สึกถึงความอึดอัดในใจจากความเข้าใจผิดในอดีตกับส้มศรี

He feels discomfort in his heart from past misunderstandings with Somsri.

ในขณะที่ส้มศรีกำลังวุ่นอยู่กับลูกค้าที่แผงดอกไม้ของเธอ

Meanwhile, Somsri is busy with customers at her flower stall.

เธอไม่เคยลืมนิรันดร์

She has never forgotten Niran.

เธอสงสัยถึงเหตุผลที่ทำให้พวกเขาแยกจากกัน

She wonders about the reasons that caused their separation.

นิรันดร์มองดูดอกไม้ที่แผงส้มศรี พลันเกิดความคิดว่าจะใช้ดอกไม้นี้เป็นสะพานเชื่อมสัมพันธ์

Niran looks at the flowers at Somsri's stall and suddenly gets the idea to use these flowers as a bridge to mend their relationship.

เขาตัดสินใจเดินไปซื้อบางดอกจากแผงของเธอ

He decides to go buy some flowers from her stall.

เมื่อเขาถึงแผง ส้มศรีหยุดมอง เขาและรู้สึกตื่นเต้นและระทึกในใจ

As he reaches the stall, Somsri stops and looks at him, feeling excitement and tension in her heart.

"นิรันดร์?" ส้มศรีถามเสียงแผ่ว นัยน์ตาเต็มไปด้วยคำถาม

"Niran?" Somsri asks softly, her eyes full of questions.

"ใช่ครับ ส้มศรี ผมมีเรื่องจะพูดถึง" นิรันดร์พูดความรู้สึกท่วมท้น

"Yes, Somsri, I have something to talk about," Niran says, overwhelmed with emotion.

เสียงดนตรีและเสียงหัวเราะของคนรอบข้างดูเหมือนจะดับลงเมื่อส้มศรีตั้งใจฟังนิรันดร์

The music and laughter of the surrounding people seem to fade as Somsri attentively listens to Niran.

“ส้มศรี เรื่องในอดีต ผมขอโทษ

"Somsri, about the past, I apologize.

ความเข้าใจผิดนั้นสร้างบาดแผลให้เรา”

The misunderstanding created a wound for us."

ส้มศรีพยักหน้า น้ำเสียงของเธออ่อนโยน

Somsri nods, her voice gentle.

"ฉันก็อยากทราบเช่นกัน ว่าทำไมมันถึงเกิดขึ้น"

"I also want to know why it happened."

ทั้งคู่เล่าเรื่องราวของกันและกัน ณ เวลานั้น พวกเขาค่อยๆ เข้าใจว่าเข้าใจผิดจากเรื่องเล็กๆ ที่ถูกบิดเบือน

The two shared their stories with each other, and gradually, they understood that it stemmed from a small issue that was distorted.

พวกเขาหัวเราะให้กับความรู้สึกโง่เขลาที่ผ่านมา

They laughed about the foolish feelings of the past.

เมื่อดวงอาทิตย์ตก ทั้งสองตกลงจะพบกันอีก นอกเวลาเงียบสงบ ที่ไม่มีความวุ่นวาย

As the sun set, both agreed to meet again, in a quiet time away from the chaos.

นิรันดร์รู้สึกโล่งใจ เหมือนหลุดพ้นจากโซ่ที่มัดใจ ส่วนส้มศรีนั้นรู้สึกว่าใจได้เติมเต็ม และพร้อมที่จะเปิดโอกาสให้กับมิตรภาพใหม่

Niran felt relieved, as if freed from the chains binding his heart, while Somsri felt her heart was fulfilled and ready to give friendship a new chance.

ตลาดดอกไม้ที่เชียงใหม่ยังคงครึกครื้น แต่สำหรับนิรันดร์และส้มศรี มันเป็นจุดเริ่มต้นของปีใหม่ และมิตรภาพใหม่ที่อาจพัฒนาสู่สิ่งที่ดีขึ้น

The talat dokmai in Chiang Mai continued to be lively, but for Niran and Somsri, it was the beginning of a new year and a new friendship that might develop into something better.