แสงอาทิตย์อัสดงที่วัดอรุณ ความงามของพระปรางค์สูงใหญ่กระทบแสงทองเยี่ยมยอดในยามเย็น

The sunset at Wat Arun, with the beauty of the towering phra prang reflecting the brilliant golden light in the evening.

ที่นี่ในใจกลางกรุงเทพฯที่อบอวลไปด้วยกลิ่นหอมธูปจากผู้คนที่มาไหว้พระ อนันดาและกัญญาเดินเคียงข้างกัน

Here, in the heart of Bangkok, filled with the scent of incense from people who come to pay respect, Ananda and Kanya walk side by side.

สองพี่น้องมาฉลองส่งท้ายปีเก่าเพราะนี่คือธรรมเนียมของครอบครัวในทุกปี

The two siblings have come to celebrate the end of the old year because this is a family tradition every year.

ในฤดูหนาวที่อากาศเย็นสบาย กัญญาผู้มีพลังเต็มเปี่ยมยิ้มรับความทรงจำดีๆ แต่หัวใจของอนันดากลับรู้สึกหนักอึ้ง

In the winter when the weather is pleasantly cool, Kanya, full of energy, smiles at the good memories, but Ananda's heart feels heavy.

เขารักครอบครัว ยึดถือประเพณี แต่ในใจลึกๆ เขาต้องการเดินทางตามฝัน

He loves his family, cherishes the traditions, but deep inside, he yearns to pursue his dreams.

คิดจะไปเรียนต่อต่างประเทศ แต่นั่นหมายถึงต้องห่างจากครอบครัวและประเพณีที่เขารัก

He's thinking about studying abroad, but that would mean being apart from the family and traditions he loves.

ขณะที่อนันดาแค่คิดแผน กัญญาวิ่งตรงไปชมความงามรอบๆ

While Ananda only plans in his mind, Kanya runs off to admire the beauty around.

เธอคอยดึงพี่ชายไปฟังคำบรรยายจากไกด์ แต่อนันดากลับยืนเฉย คิดในใจว่าจะพูดออกไปดีไหม

She keeps pulling her brother to listen to the guide's descriptions, but Ananda stands still, pondering whether or not to voice his thoughts.

เขาไม่อยากให้กัญญาผิดหวัง แต่เวลาดูเหมือนจะเดินหมดไป

He doesn't want to disappoint Kanya, but time seems to be slipping away.

ในจุดที่ฟ้าที่สูงและงดงามที่วัดอรุณ พลุดอกไม้ไฟเริ่มส่องสว่างเหนือแม่น้ำเจ้าพระยา

At the point where the sky is high and magnificent at Wat Arun, fireworks start to light up over the Chao Phraya River.

ภาพที่ยิ่งใหญ่นี้เรียกร้องความจริงภายในใจของเขา

This grand scene calls forth the truth within him.

อนันดาหลุดปาก "กัญญา พี่อยากไปเรียนต่อที่อังกฤษ"

Ananda blurts out, "Kanya, I want to study in England."

กัญญาหยุดนิ่ง หันมามองพี่ชายเต็มไปด้วยความสงสารและเข้าใจ

Kanya stops, turning to look at her brother with sympathy and understanding.

"พี่อนันดาไม่ต้องห่วงค่ะ

"You don't have to worry, Phii Ananda.

หนูจะช่วยดูแลประเพณีนี้เอง

I will take care of this tradition.

พี่มีสิทธิ์ตามฝัน

You have the right to follow your dreams.

หนูก็จะคอยเชียร์"

I'll be there to cheer you on."

เสียงของกัญญ่าทำให้อนันดารู้สึกโล่งใจ

Kanya's voice makes Ananda feel relieved.

เขาไม่เคยคิดว่ากัญญาจะเข้าใจถึงเพียงนี้

He had never thought that she would understand this much.

ความรู้สึกของเขาผ่อนคลาย จากความรู้สึกผิดกลายเป็นความรู้สึกว่าเขายังมีที่บ้านที่รักและสนับสนุนเขา

His feelings lighten, transforming from guilt to the sense that he still has a loving and supportive home.

พลุดอกไม้ไฟสุดท้ายระเบิดในท้องฟ้ายามกลางคืน แสงระยิบระยับเปรียบเหมือนความหวัง

The final fireworks explode in the night sky, their twinkling lights symbolizing hope.

อนันดารู้แล้วว่า หลังจากนี้ ไม่ว่าจะอยู่ที่ไหน เขายังมีครอบครัวเป็นแรงบันดาลใจ

Ananda realizes that, no matter where he goes, he has his family as inspiration.

ความรักของพี่น้องยังคงแน่นแฟ้นเสมอ และการเดินทางของเขาก็เพิ่งเริ่มต้นเท่านั้น

The love between siblings remains strong, and his journey is just beginning.