Śnieg delikatnie opadał na dachy Krakowa, okrywając miasto białym puchem.

Snow gently fell on the roofs of Kraków, covering the city in a white blanket.

Zoo było inne zimą.

The zoo was different in winter.

Ścieżki były mniej zatłoczone, a cisza wokół miała uspokajający ton.

The paths were less crowded, and the quiet around had a calming tone.

Dzień był pochmurny, a powietrze niosło obietnicę nadchodzącej wiosny.

The day was overcast, and the air carried the promise of the upcoming spring.

Zofia i Dawid przekroczyli bramę, owinięci grubymi szalikami.

Zofia and Dawid crossed the gate, wrapped in thick scarves.

Był to dzień, w którym zawsze odwiedzali zoo z ojcem.

It was the day they always visited the zoo with their father.

Było to ich rodzinne święto, a dla Zofii było szczególnie ważne.

It was a family tradition, and for Zofia, it was particularly important.

Dziś chciała oddać hołd tacie, ale Dawid wydawał się mało entuzjastyczny.

Today, she wanted to pay tribute to her dad, but Dawid seemed less enthusiastic.

„Cieplejszy dzień też by wystarczył” – mruknął, kopiąc śnieg przed sobą.

"A warmer day would have been enough too," he muttered, kicking the snow in front of him.

Zofia patrzyła na niego ze współczuciem.

Zofia looked at him with sympathy.

Wiedziała, jak trudno było Dawidowi.

She knew how hard it was for Dawid.

Był praktyczny, ale często ukrywał swoje emocje.

He was practical but often hid his emotions.

„Chcę tylko, żebyśmy pamiętali te chwile razem” – powiedziała cicho.

"I just want us to remember these moments together," she said quietly.

Wędrowali wzdłuż wybiegu dla pingwinów, próbując odnaleźć wspólny grunt w tej niełatwej podróży.

They wandered along the penguin enclosure, trying to find common ground on this difficult journey.

Chociaż zoo było puste, magia wspomnień była wszędzie.

Although the zoo was empty, the magic of memories was everywhere.

Zofia wskazywała palcem na miejsca, gdzie kiedyś wpólnie z ojcem karmili kozy, albo gdy oglądali fokę wykonującą sztuczki.

Zofia pointed to places where they once fed goats together with their father or watched a seal perform tricks.

„Przejdźmy do lwów” – zasugerowała nagle, próbując wywołać u Dawida emocje, które pamiętała z dzieciństwa.

"Let's go to the lions," she suddenly suggested, trying to evoke the emotions in Dawid that she remembered from childhood.

Lwi wybieg był pokryty śniegiem, a lwy leniwie wylegiwały się w swoich przytulnych kącikach.

The lion enclosure was covered with snow, and the lions lazily lounged in their cozy corners.

Widok ten odkurzył wspomnienie w Zofii – o dniu, gdy patrzyli, jak młode lwiątka bawią się w śniegowymi zaspały.

This view dusted off a memory in Zofia—the day they watched young lion cubs play in snowdrifts.

„Ojciec był zachwycony wtedy” – powiedziała cicho.

"Father was thrilled then," she said quietly.

Dawid zamilkł, wpatrując się w potężne zwierzęta.

Dawid fell silent, staring at the mighty animals.

„Pamiętam, jak podnosił mnie, żebym lepiej widział.

"I remember how he would lift me so I could see better.

Lwy były jego ulubieńcami” – jego głos zaskrzypiał wspomnieniem.

The lions were his favorites," his voice creaked with the memory.

Dzięki tej chwili, lód między nimi zaczął się topić.

Thanks to this moment, the ice between them began to melt.

Szli dalej, rozmawiając o innych zimowych wizytach w zoo.

They walked on, talking about other winter visits to the zoo.

Śnieg dalej padał, ale atmosfera między nimi była cieplejsza.

Snow continued to fall, but the atmosphere between them was warmer.

„Może nie zawsze lubię tradycje, ale to dobrze wspominać” – przyznał się Dawid.

"Maybe I don't always like traditions, but it's good to remember," admitted Dawid.

W ten sposób, spacer po zoo nie tylko był hołdem dla ojca, ale też momentem, kiedy Zofia i Dawid na nowo odkryli wartość wspomnień i rodzinnych tradycji.

In this way, the walk through the zoo was not only a tribute to their father but also a moment when Zofia and Dawid rediscovered the value of memories and family traditions.

Zofia nauczyła się, że czasem trzeba dać przestrzeń, by zrozumieć drugą osobę, a Dawid odkrywał, że trzymanie się przeszłości może przynieść niespodziewaną ulgę.

Zofia learned that sometimes you need to give space to understand another person, and Dawid discovered that holding onto the past can bring unexpected relief.

Kiedy opuścili zoo, zrozumieli, że to, co łączy ich jako rodzeństwo, to nie tylko wspomnienia, ale też więź, która sięga głębiej niż lód i śnieg.

When they left the zoo, they realized that what connected them as siblings was not just memories but a bond that goes deeper than ice and snow.