Bram stond midden in de drukke expohal van High-Tech City.

Bram stood in the middle of the bustling expo hall of High-Tech City.

Rondom hem waren geluiden van pratende mensen, piepende robots en flikkerende schermen.

Around him were sounds of people talking, beeping robots, and flickering screens.

Het was winter en de lucht was fris toen hij naar binnen kwam, zijn adem in wolkjes voor zich uitblazend.

It was winter, and the air was crisp when he entered, his breath puffing out in little clouds.

Hij had hoge verwachtingen van de dag.

He had high expectations for the day.

Bram droomde ervan om een groot uitvinder te worden en hoopte dat een keynote speech hem de inspiratie kon geven die hij zocht.

Bram dreamed of becoming a great inventor and hoped that a keynote speech could give him the inspiration he was looking for.

Maar Bram had een klein probleempje.

But Bram had a small problem.

Hij was een beetje afwezig.

He was a little absent-minded.

Terwijl hij door de mensenmassa liep, raakte hij in de war door alle borden en richtingen.

As he walked through the crowd, he got confused by all the signs and directions.

Voor hij het wist, zat hij niet in een zaal voor een tech keynote, maar bij een modeshow.

Before he knew it, he wasn't in a hall for a tech keynote but at a fashion show.

Hij keek om zich heen en zag dat de andere bezoekers bij hem op de rij opgewonden fluisterden, wijzen en hun camera's vastpakten.

He looked around and saw the other visitors in his row whisper excitedly, pointing and grabbing their cameras.

Op dat moment begon de show.

At that moment, the show began.

Op het podium liepen glanzende robot-modellen heen en weer.

On the stage, shiny robot models walked back and forth.

In de lucht zweefden drones die de modellen belichtten met heldere lichten.

Drones hovered in the air, lighting up the models with bright lights.

Bram keek verbaasd, maar ook gefascineerd.

Bram looked amazed, but also fascinated.

Hij besloot te blijven zitten en te zien wat er gebeurde; nieuwsgierigheid nam de overhand.

He decided to stay seated and see what happened; curiosity got the better of him.

Terwijl de show vorderde, gebeurde er iets onverwachts.

As the show progressed, something unexpected happened.

Een van de robot-modellen struikelde en viel om.

One of the robot models stumbled and fell.

Er klonk een lichte gil uit het publiek.

A light gasp came from the audience.

Toen de robot viel, werd er plotseling overal olie gemorst.

When the robot fell, oil was suddenly spilled everywhere.

De vloeiende beweging van de blauwe vloeistof over de podiumvloer trok Brams aandacht.

The flowing movement of the blue fluid across the stage floor caught Bram's attention.

Plots had Bram een idee.

Suddenly, Bram had an idea.

Zijn gedachten draaiden als tandwielen in een machine.

His thoughts whirred like gears in a machine.

Wat als hij een gadget kon maken dat zulke rommel vanzelf opruimde?

What if he could make a gadget that cleaned up such messes automatically?

Iets dat snel, efficiënt en handig was?

Something that was fast, efficient, and handy?

Hij kon het voor zich zien: een klein autonoom apparaat dat vlekken opspoorde en ze direct schoonmaakte.

He could see it in his mind: a small autonomous device that detected stains and cleaned them up immediately.

Met een glimlach op zijn gezicht en nieuwe inspiratie pakte Bram een notitieboekje uit zijn tas.

With a smile on his face and newfound inspiration, Bram took a notebook out of his bag.

Midden in het applaus van de menigte begon hij snel zijn idee op te schrijven.

Amidst the applause of the crowd, he quickly began to jot down his idea.

Het was raar, bedacht hij, hoe een vergissing zo brilliant kon eindigen.

It was strange, he thought, how a mistake could end so brilliantly.

In de dagen die volgden, dacht Bram steeds meer aan zijn nieuwe project.

In the days that followed, Bram thought more and more about his new project.

Hij was in de war geweest, verdwaald in de exohal.

He had been confused, lost in the expo hall.

Maar nu kon hij alleen maar dankbaar zijn voor dat onverwachte moment.

But now, he could only be grateful for that unexpected moment.

Hij leerde iets belangrijks: soms komt de beste inspiratie uit de meest onverwachte hoeken.

He learned something important: sometimes the best inspiration comes from the most unexpected corners.

En met die gedachte keerde hij terug naar zijn werkplaats, klaar om te creëren en te ontdekken.

And with that thought, he returned to his workshop, ready to create and discover.

Zijn avontuur op de expo had een blijvende indruk achtergelaten.

His adventure at the expo had left a lasting impression.

Bram had nu vertrouwen in het onbekende.

Bram now had confidence in the unknown.

En dat vertrouwen, zo wist hij nu, was de sleutel tot ware innovatie.

And that confidence, he now knew, was the key to true innovation.