Het was een koude winterdag op de bloemenboerderij.

It was a cold winter day at the flower farm.

Overal waren rozen, tulpen en andere kleurrijke bloemen te zien.

Everywhere, there were rozen, tulpen, and other colorful flowers to be seen.

De lucht was gevuld met de zoete geur van verse bloemen.

The air was filled with the sweet scent of fresh flowers.

Het was Valentijnsdag en de markt was druk.

It was Valentijnsdag and the market was busy.

Mensen liepen haastig rond, op zoek naar het perfecte cadeau voor hun geliefden.

People hurriedly moved around, searching for the perfect gift for their loved ones.

Maarten stond achter zijn kraam en observeerde de menigte.

Maarten stood behind his stall observing the crowd.

Hij was een beetje nerveus.

He was a bit nervous.

Zijn collega Henk lachte en gaf Maarten een vriendelijke duw.

His colleague Henk laughed and gave Maarten a friendly nudge.

"Kom op, Maarten!

"Come on, Maarten!

Vandaag is dé dag!"

Today is the day!"

zei Henk met een knipoog.

said Henk with a wink.

Maarten glimlachte zwakjes.

Maarten smiled weakly.

Hij had een speciaal boeket gemaakt, alleen voor Saskia.

He had made a special bouquet just for Saskia.

Elke week kwam ze naar de markt en elke keer stopte ze bij zijn kraam.

Every week, she came to the market, and each time she stopped at his stall.

Ze lachte altijd vriendelijk en praatte enthousiast over bloemen.

She always smiled kindly and talked enthusiastically about flowers.

Maarten bewonderde haar vrolijkheid en positieve energie.

Maarten admired her cheerfulness and positive energy.

Maar vandaag was de markt extra druk.

But today, the market was extra busy.

Maarten kon Saskia nergens zien.

Maarten couldn't see Saskia anywhere.

Overal waren mensen die hem de weg versperden.

Everywhere, people blocked his view.

Hij zuchtte diep en voelde de twijfel opborrelen.

He sighed deeply and felt doubt rising.

Moest hij wachten op het perfecte moment of gewoon durven en zijn gevoel uiten?

Should he wait for the perfect moment or just dare to express his feelings?

Henk zag zijn aarzeling en fluisterde: "Jij kunt dit, Maarten.

Henk saw his hesitation and whispered, "You can do this, Maarten.

Neem de gok.

Take the gamble.

Soms moet je gewoon de stap nemen!"

Sometimes you just have to take the step!"

Maarten haalde diep adem, omklemde het kleurrijke boeket stevig en begon zich een weg te banen door de menigte.

Maarten took a deep breath, gripped the colorful bouquet tightly, and started to make his way through the crowd.

Hij zocht naar Saskia, zijn ogen scande de omgeving.

He searched for Saskia, his eyes scanning the surroundings.

En daar, tussen de mensenmassa, zag hij haar.

And there, among the crowd, he saw her.

Haar gezicht verlichtte zodra ze hem zag naderen.

Her face lit up as soon as she saw him approaching.

Met een laatste duw wurmde Maarten zich door de menigte tot hij voor Saskia stond.

With a final push, Maarten squeezed through the crowd until he stood before Saskia.

Zijn hart klopte snel.

His heart was pounding.

"Dit is voor jou," zei hij en overhandigde het boeket aan haar.

"This is for you," he said and handed her the bouquet.

Saskia's ogen twinkelden bij het zien van de bloemen.

Saskia's eyes sparkled at the sight of the flowers.

"Oh, Maarten, wat prachtig en speciaal," zei ze glimlachend.

"Oh, Maarten, how beautiful and special," she said with a smile.

"Ik heb altijd bewonderd hoe je bloemen samenvoegt."

"I've always admired how you arrange flowers."

Verbaasd keek Maarten haar aan.

Amazed, Maarten looked at her.

Ze had hem al die tijd opgemerkt?

She had noticed him all this time?

Hij voelde een warme gloed door zich heen stromen.

He felt a warm glow spreading through him.

"Dank je," zei hij zacht.

"Thank you," he said softly.

"Ik hoopte dat je ze mooi zou vinden."

"I hoped you would like them."

Saskia glimlachte nog breder.

Saskia smiled even wider.

"Ze zijn perfect, net als jouw talent."

"They are perfect, just like your talent."

Op dat moment besefte Maarten dat hij meer zelfvertrouwen had dan hij ooit gedacht had.

At that moment, Maarten realized he had more confidence than he ever thought he possessed.

Het was de moed om risico's te nemen die hem dichter bij Saskia had gebracht.

It was the courage to take risks that had brought him closer to Saskia.

De drukte van de markt leek ineens minder overweldigend.

The market's hustle and bustle suddenly seemed less overwhelming.

Het was een bijzondere dag op de bloemenboerderij, een dag vol onverwachte mogelijkheden en nieuwe, bloeiende gevoelens.

It was a special day at the flower farm, a day full of unexpected possibilities and new, blossoming feelings.