De lucht was ijzig en helder terwijl de schoolbus voor het Scheepvaartmuseum in Amsterdam stopte.

The air was icy and clear as the school bus stopped in front of the Scheepvaartmuseum in Amsterdam.

Winter maakte de stad prachtig, met lichtjes overal voor de viering van Oudejaarsavond.

Winter made the city beautiful, with lights everywhere for the celebration of Oudejaarsavond.

Maarten stond opgewonden tussen zijn klasgenoten.

Maarten stood excited among his classmates.

Hij hield van geschiedenis, vooral van Nederlandse zeevaartgeschiedenis, en keek al weken uit naar dit bezoek.

He loved history, especially Dutch maritime history, and had been looking forward to this visit for weeks.

Ze gingen de grote hal van het museum binnen.

They entered the grand hall of the museum.

Het was warm en gezellig binnen.

It was warm and cozy inside.

Glanzend scheepsmodel na scheepsmodel begroette hen.

Shiny ship models greeted them, one after another.

Maarten's ogen glinsterden bij het zien van een grote kaart van oude ontdekkingsroutes.

Maarten's eyes sparkled at the sight of a large map of old exploration routes.

Maar zijn blik dwaalde steeds af naar Anouk, die dichtbij stond en met andere leerlingen praatte.

But his gaze kept drifting to Anouk, who stood nearby talking to other students.

Ze was altijd zo vrolijk, dacht hij, en leek vrienden te maken met iedereen.

She was always so cheerful, he thought, and seemed to make friends with everyone.

De leraar vroeg de groep aandachtig te luisteren, maar sommige leerlingen maakten plezier en waren luid.

The teacher asked the group to listen attentively, but some students were having fun and being loud.

Maarten voelde zich een beetje verloren tussen het geluid en de drukte.

Maarten felt a bit lost amidst the noise and bustle.

Hij wilde zich onderscheiden, zijn kennis delen, maar twijfelde of anderen naar hem zouden luisteren.

He wanted to stand out, to share his knowledge, but doubted whether others would listen to him.

Terwijl de groep verder liep, stopten zij bij een vitrinekast met een antieke astrolabium.

As the group moved on, they stopped at a display case containing an antique astrolabe.

Anouk fronste en boog zich voorover om het beter te bekijken.

Anouk frowned and leaned in to get a better look.

Haar nieuwsgierigheid wakkerde zijn moed aan.

Her curiosity sparked his courage.

"Weet jij wat dat is?"

"Do you know what that is?"

vroeg ze plotseling aan Maarten.

she suddenly asked Maarten.

"Ja," antwoordde Maarten aarzelend.

"Yes," Maarten replied hesitantly.

"Het is een astrolabium.

"It's an astrolabe.

Zeelieden gebruikten het om hun positie op zee te bepalen."

Sailors used it to determine their position at sea."

Hij slikte even, maar voelde zijn zenuwen kalmeren toen hij meer vertelde.

He swallowed for a moment but felt his nerves calm as he explained further.

Hij legde uit hoe ontdekkingsreizigers zoals Abel Tasman het gebruikten om onbekende wateren te navigeren.

He elaborated on how explorers like Abel Tasman used it to navigate unknown waters.

Anouk knikte geïnteresseerd.

Anouk nodded with interest.

Hun leraar draaide zich om en had het gesprek opgevangen.

Their teacher turned around and had overheard the conversation.

"Dat is juist, Maarten.

"That's correct, Maarten.

Heel goed uitgelegd!"

Very well explained!"

zei de leraar lachend.

the teacher said with a smile.

Maarten voelde een golf van trots over zich spoelen.

Maarten felt a wave of pride wash over him.

Het bezoek ging verder en Maarten merkte dat hij zelfverzekerder was.

The visit continued, and Maarten noticed that he was more confident.

Anouk liep naast hem en babbelde vrolijk over geschiedenis.

Anouk walked beside him, chatting happily about history.

Ze stelde zelfs voor dat ze samen aan hun volgende project zouden werken.

She even suggested that they work together on their next project.

Maarten bloosde, maar stemde blij toe.

Maarten blushed but gladly agreed.

Terwijl de zon onderging en hun schoolbus hen terug naar school reed, voelde Maarten zich anders.

As the sun set and their school bus took them back to school, Maarten felt different.

De reis had zijn verwachtingen overtroffen.

The trip had exceeded his expectations.

Zijn kennis had niet alleen de aandacht van zijn leraar gekregen, maar ook de vriendschap van Anouk.

His knowledge had not only caught his teacher's attention but also Anouk's friendship.

Hij realiseerde zich dat nieuwsgierigheid en moed deuren kunnen openen.

He realized that curiosity and courage can open doors.

Die Oudejaarsavond zou hij met nieuwe hoop en zelfvertrouwen vieren.

That Oudejaarsavond, he would celebrate with new hope and confidence.