Fluent Fiction - Irish

Dublin's Heights and Tales: Brennan's Architectural Journey

Fluent Fiction - Irish

18m 35s
Checking access...

Delve into Brennan's daring journey in Dublin, where life's stories unfold within the towering embrace of The Skyscraper.

Loading audio...

Dublin's Heights and Tales: Brennan's Architectural Journey

0:000:00
Listen in the app
  • Bhí préamhacha gealgháireacha amach seolaithe ag solas an fhómhair ar ghloine lonrach fhoirgneamh fíorárasánach darb ainm "The Skyscraper".

    The cheerful rays of autumn light sent their roots out on the glistening glass of a real high-rise building called "The Skyscraper".

  • Bhí sé cosúil le snáth domhantarraingthe ag éalú ón ardán, ag déanamh neamhaird ar thraidisiún foirgnimh ísle Bhaile Átha Cliath.

    It was like a gravity-defying thread escaping from the platform, ignoring the tradition of Dublin's low-rise buildings.

  • Thit an t-aon fhuinseog dhearg ar a chraobh, ag casadh go mall i ndíshoilsiú an ló, agus thosaigh scéal scairt saibhreasach i lár na hiontrála.

    A lone red ash leaf fell from its branch, twisting slowly in the dimming light of the day, and a richly storied tale began in the center of the entrance.

  • Bhí Brennan ar a shuaimhneas, an t-ailtire a raibh eagla air roimh ardaitheoirí mar bhraith sé gur eitíodh sé taithí faoin gcuinne.

    Brennan was at ease, the architect who feared elevators as he felt they deprived him of experiences at the corners.

  • Bhí féith ghazaí ina shúile geala, fiú agus a éide cóirithe go mín i gcomhair glao gnó; thaitin sé leis a chuid taithí gan stain.

    There was a keen gleam in his bright eyes, even as his attire was neatly arranged for a business call; he relished untainted experiences.

  • Bhí sé ar shlí fánach go dtí an gcumhacht ardú-inseal ar aistriu, ach i ngan fhios do Brennan, bhí solas dearg na rabhadh ag síneadh ar an scáileán chun sólaistí.

    He was on a leisurely path toward the shifting heights of transfer power, but unbeknownst to Brennan, a red warning light was extending on the refreshments screen.

  • Tháinig Fiona ar an líne an coinnéar, fiosrach agus leur scoiltín gáire ann.

    Fiona arrived at the corner line, curious and with a split smile.

  • Bhí sí ar an eolas faoi eagla a chompáraí maidir le claustrófóibe, ach bhí fos réidh le slachtáil.

    She was aware of her colleague's fear of claustrophobia, but was calmly ready to address it.

  • “Labhairt mé leat, a Brennan?” ar sise tríd an nglao teileafóin.

    “Can I speak with you, Brennan?” she said over the phone call.

  • Bhí frustrachas ag dul i neart nuair a chuaigh tús deasó tiúnadh.

    Frustration was mounting as the beginning of a tuning failed.

  • An t-idirchum ag teip, ach a bhí fós ag oibriú d’fhear amháin eile – Declan an tógálaí ábhar greannmhar, a raibh ceol nach réitigh ach lán le sin feabhas le freagra míthíd na staighre.

    The intercom was malfunctioning, but still worked for one other person – Declan the builder, whose funny material was only accentuated by the mismatched rhythm of the stairs.

  • Rinne Brennan gealltanas tiontaithe ar an bhealtaine.

    Brennan made a transformative promise in May.

  • “Seo an plean! Táimid léirigh seomra codlata le cuimilt,” ar buile sé, ag brú a seille chionta iontach.

    “Here’s the plan! We demonstrate a bedroom with a twist,” he exclaimed, pushing his excellent guilt seal.

  • Ní raibh ann ach iarracht mearbhall a chruthú chun a luacha a dhíriú i gcóngarsán an scéala, is féidirlín ag súil leis.

    It was merely an attempt to create confusion to focus his mind on the neighborhood of storytelling, an infinite longing at play.

  • “An bhfuil tú ceart go leor, a Brennan?” arsa Fiona, focal bréagach fós ag síor-imirt.

    “Are you alright, Brennan?” asked Fiona, a false word still playing constantly.

  • Thar thránna pléibe anuas – “A Declan, tá tú ann.”

    Beyond the playful beaches below – “Declan, you’re here.”

  • Rugadh ar snámh sé ó domhain ciorclán ar ghealach gach seans scartha.

    He was caught drifting from a circular universe on the moon of every separated chance.

  • Declan ag gáire, fuaim brúite sna méarchlár.

    Declan laughing, a pressed sound on the keyboard.

  • Bhí an cloch ar bhláthán dualach Brennan, ach bhí a smaointí beaga go réite lean ar lean.

    The stone was on Brennan's curly path, but his little thoughts were smoothly reconciled.

  • Bhí greim ag iarraidh briseadh as an tréith fanaigh, cé é, ach níorbh fhada go bhfaca sé faoiseamh anuas ar an scáileán.

    A grip wanted to break free from the elusive trait, whoever it was, but it wasn't long before he saw relief descend on the screen.

  • “Tosaigh sé arís, Brennan!” Dhealtraigh Fiona, a cosaint ag trasnán.

    “Start again, Brennan!” suggested Fiona, her voice defensively crossing.

  • Bhí éifeacht an dianghamasach glórach ach fíorphlásta ar radharc Brennan, mais beidh críonnacht.

    The intense clamor was loudly plastered on Brennan's view, but wisdom would develop.

  • Rinne Brennan iarracht aschuimhreacht a scaoileadh óna chéile agus léim amach as an ardaithe.

    Brennan tried to release accumulated recollections and jumped out of the elevator.

  • Rinne sé siúl le corr céim an Bith Céanna, an gáire béasach agus Declan ag tabhairt fánóireacht as an ard, agus Fiona bhí in éirí croí leis an spreagadh nua i gcraiceann Brennan.

    He walked with a casual step toward the Same Entity, a polite smile, and Declan offering a roam from above, and Fiona rejoicing in the new inspiration within Brennan's skin.

  • Le ceann reatha, fhoghlaim Brennan bua iad siúd nach lig riamh scéalta iad féin.

    With a running head, Brennan learned the victory of those who never let stories define them.

  • Seachas a chuid easaontacht, thone sé suas síos na céimeanna thar éiséabú geal, ag chuir ceist ar chomíocht gach rud.

    Apart from his dissent, he toned up and down the steps over a bright epitome, questioning the unity of everything.

  • An athraigh beagán, ach uaireanta bíonn gáire níos mó ná na laethanta saoil go léir, mar is sin an Déardaoin gach féile a thógáil.

    Change a little, but sometimes laughter outlives all the days of life, for it is the Déardaoin of every festival to build.

  • Thaitin le gach duine bhí sé, lena gcuimhní cinn-uaigneach a bhaint amach.

    Everyone enjoyed it, with its solitary memories reaching out.