
Love in the Mist: A Proposal Beyond the Horizon
FluentFiction - Irish
Loading audio...
Love in the Mist: A Proposal Beyond the Horizon
Sign in for Premium Access
Sign in to access ad-free premium audio for this episode with a FluentFiction Plus subscription.
Bhí an ghaoth ag séideadh go réidh thar na bhFál an Aird, agus éin na mara ag scairteadh os cionn na mara.
The wind was gently blowing over the Fál an Aird, and the sea birds were crying above the ocean.
Lá samhraidh a bhí ann, grian ag scalladh go híseal sa spéir.
It was a summer's day, the sun setting low in the sky.
Bhí Aoife agus Cian ag siúl go cúramach ar bharr na gcloch ag breathnú amach ar na foircill géara.
Aoife and Cian were carefully walking on top of the rocks, gazing out at the sharp promontories.
Bhí Aoife ina seasamh ann, a croí ag bualadh ar nós druma.
Aoife stood there, her heart beating like a drum.
Bhí sé beartaithe aici ceist mhór a chur air inniu, anseo ar imeall na Fál, áit ar mhothaigh siad an nádúr agus an saol i ngach taoille.
She had planned to ask him an important question today, here at the edge of the Fál, where they felt nature and life in every tide.
Ach d'éirigh an ceo iontach tiubh anois, mar cheo a líonann scéalta tóraíochta na fianna.
But the mist had now become very thick, like the mist that fills the adventure stories of the Fianna.
Chroith sí na smaointe di, ag díriú ar an bhfear taobh leí.
She shook off her thoughts, focusing on the man beside her.
Bhí Cian ag stánadh amach sa chian, a shúile dorcha ag stánadh go milis isteach sa cheo.
Cian was staring into the distance, his dark eyes gazing sweetly into the fog.
Bhí neart misnigh ag teastáil ó Aoife chun a plean a chur i bhfeidhm.
Aoife needed a lot of courage to implement her plan.
Ach bhí imní uirthi nach bhfeicfeadh Cian í go maith ón gceo trom.
But she was worried that Cian wouldn't see her well through the dense fog.
Ina croí, bhí eagla uirthi go gcaillfeadh sí an nóiméad foirfe.
In her heart, she feared she would miss the perfect moment.
D'fhéach sí air, a lán grá ina súile.
She looked at him, love filling her eyes.
“Cian,” ar sise, a lámh ag crith.
"Cian," she said, her hand trembling.
“Tá rún agam do cheist ar leith a chur ort.
"I have a secret and a special question to ask you."
”Bhog an ceo timpeall orthu, beagnach amhail is go raibh siad i n-aonar sa stair chéanna, an spéir gorm ar iarraidh go sealadach.
The mist moved around them, almost as if they were alone in the same moment of history, the blue sky temporarily missing.
D’éist Cian go gear, a lámh ag dul ar láimh Aoife, a thógáil lena chroí.
Cian listened intently, his hand reaching for Aoife's, pulling it to his heart.
"Tá grá agam duit," arsa Aoife, guth ag briseadh thríd an tost.
"I love you," said Aoife, her voice breaking through the silence.
“An bpósfaidh tú mé?
"Will you marry me?"
”Bhí sos, nóiméad amháin ina raibh an domhan i dtráth na céo.
There was a pause, a single moment when the world was caught in mist.
Níl aon chinnteacht, ach mothú i lár a croí go raibh gach rud ceart.
No certainty, but a feeling deep in her heart that everything was right.
Ansin d'éirigh an ceo go deireanach, mar aoscán ag coilíniú trasna cúirt.
Then the fog lifted at last, like a curtain drawing across the stage.
Tháinig Cian níos gaire di, ag féachaint dhá shúil Aoife ag taitneamh le neamhbhalbh.
Cian came closer to her, gazing into Aoife's shining eyes.
"Tá," arsa Cian go cineálta, aoibh mhór ag rince ar a aghaidh.
"Yes," said Cian kindly, a big smile dancing on his face.
“Is tú an grá mór de mo shaol.
"You are the great love of my life."
”Bhí siad ag tabhairt faobhar, ag barróg sa ghaoth fhuar.
They were swept into an embrace, in the cold wind.
Bhí na tuairteanna na dtonnta mar cheol ina gcluasa, an nádúr lámha sásta timpeall orthu.
The crashing of the waves was like music in their ears, nature embracing them with open arms.
Ba é seo an nochtadh a bhí de dhíth ar Aoife, nach raibh gá le soiléireacht cruth atá feiceálach i gcónaí ar an saol.
This was the revelation that Aoife needed, that there was no necessity for clarity always visible in life.
D'fhoghlaim Aoife gur féidir grá agus misneach a fháil sa dorchadas chomh maith leis an soiléireacht.
Aoife learned that love and courage can be found in darkness as well as in clarity.
Bhí a chroí lán iontais, mar a bhí caidreamh úrnua eatarthu dóibh féin agus don saol.
Her heart was full of wonder, as a new relationship unfolded between them and for their life.
bhí na Fál ann, mar shúile eagna, le teist air sin.
The Fál stood there, like eyes of wisdom, bearing witness.
Ag siúl ar ais chucu, d'fhan geur sean na seanchroí sa ghaoth, ceo imithe, thar na spéire.
As they walked back together, the sharp bite of the old heart remained in the wind, the mist gone, beyond the horizon.