
Love's Leap: A Proposal at Aillte an Mhothair
FluentFiction - Irish
Loading audio...
Love's Leap: A Proposal at Aillte an Mhothair
Sign in for Premium Access
Sign in to access ad-free premium audio for this episode with a FluentFiction Plus subscription.
Bhí an ghrian ag taitneamh go glórmhar thar Aillte an Mhothair.
The sun was shining gloriously over the Aillte an Mhothair.
Bhí na tonnta ag briseadh i gcoinne na gcarraigeacha thíos.
The waves were breaking against the rocks below.
Bhí bolt fionnadh na farraige ag bualadh le ciumhais na habhann.
The sea's white spray was hitting the edge of the river.
Bhí Caoimhe, Liam, agus Siobhán ag siúl ar bhruach na n-aillte, á n-ionadh ag áilleacht an nádúir.
Caoimhe, Liam, and Siobhán were walking along the cliff edge, marveling at the beauty of nature.
Bhí Caoimhe eolach ar na háiteanna seo, áfach, agus é mór lena croí i gcónaí.
Caoimhe was familiar with these places, and they were dear to her heart always.
D’fhéach sí ar an bhfarraige faoi dearaí agus d’airigh sí an ghaoth ag sciorradh trína gruaig.
She looked out at the sea thoughtfully and felt the wind skimming through her hair.
Bhí sé cosúil le aisling.
It was like a dream.
Ach fiú sa rogha áilleachta seo bhí sí buartha, mar bhí rud éigin ar intinn Liam.
But even in this beauty, she was worried, as something was on Liam's mind.
Bhí an t-am ag teacht.
The time had come.
D’iompaigh Liam go mall i dtreo Caoimhe, an ghrian ag soilsiú ar a aghaidh, agus caidreamh ina shúile.
Liam turned slowly towards Caoimhe, the sun illuminating his face, and emotion in his eyes.
"Caoimhe," a dúirt sé go ciúin, "ba mhaith liom mo shaol a chaitheamh leat.
"Caoimhe," he said quietly, "I want to spend my life with you."
"Chlaon sé síos ar ghlúin amháin.
He bent down on one knee.
Bhí na focail sin an-trom i gcluasanna Caoimhe.
Those words rang heavy in Caoimhe's ears.
Bhí an fáinne i lámh Liam, ag lasadh faoin ngréin.
The ring was in Liam's hand, glinting in the sun.
Ní raibh na focail is follasaí ar an domhan ar a béal, ach ina hintinn féin, bhí coinbhleacht an eolais á hathrá aici.
The most obvious words in the world weren't on her lips, but in her mind, she was repeating the conflict of knowledge.
Bhí a lán grá aici do Liam, ach bhí eagla á cur aici.
She had a lot of love for Liam, but fear was looming.
Bhí sí ag smaoineamh ar an am a chaill duine muinteartha uirthi.
She thought of the time she lost a loved one.
Bhí sí ag smaoineamh ar an bpian a d’fhéadfadh teacht má theip ar an gcaidreamh.
She thought of the pain that could come if the relationship failed.
Ach feictear go raibh rud éigin ag athrú ag athrú ag an nóiméad sin.
But something seemed to change in that moment.
Bhí sé ró-álainn.
It was too beautiful.
Bhí sé fíor.
It was real.
Bhí Siobhán ag faire amach ó chúlbhúith ag tógáil an nóiméad san anamnacha, gan cor ar bith as a haon uaidh.
Siobhán was watching from a distance, capturing the moment in her memories, without a single movement to disrupt.
Bhí sí ar bís don cúple.
She was excited for the couple.
D’fhéach Caoimhe isteach i súile Liam.
Caoimhe looked into Liam's eyes.
Bhí an t-am ann.
The time had come.
Bhí eagla, ach bhí gean ann freisin.
There was fear, but there was affection as well.
D’airigh sí na buillí a chomh glasáit agus a thug sí aghaidh ar a leithéid d’áit ar an gach.
She felt the vibrant beats as she faced such a place in life.
Ansin, chríochnaigh sí ag smaoineamh.
Then, she stopped thinking.
Bhí sé in am glacadh le grá.
It was time to accept love.
"Sea," a dúirt sí le guth ciúin ach daingean.
"Yes," she said with a quiet but firm voice.
D’eirigh croí Liam le háthas, agus ghlaoigh na tonnta faoi gárda tar trad a leithne.
Liam's heart soared with joy, and the waves roared in celebration around them.
D’ardaigh sé suas í, ag casadh timpeall leis amuigh faoin ngrian.
He lifted her up, spinning around under the sun.
Bhí Caoimhe saor óna cuid faitíos, agus bhí grá anseo le fanacht.
Caoimhe was free from her fears, and love was there to stay.
Bhí an bheirt acu ar thaobh an aill, gafa i ngréasán séimh an ghrá agus den mheanma nua a tháinig chun cairde.
The two of them were on the edge of the cliff, caught in the gentle web of love and the new spirit that had come to be friends.
Bhí sé i bhfad níos mó ná riamh an ceist a fhiosrú.
It was much more than merely asking the question.
Bhí siad ag tús dá dtaisteal nua le chéile.
They were at the beginning of their new journey together.
Bhí an grian ag dul i bhfolach faoi dheireadh, ag tumadh taobh thiar deid na spéire.
The sun was setting at last, diving below the horizon.
Bhí cloch, ach amháin cloch glas na hÉireann, ar a méar anois, ag gealadh faoi sholas dílis na beatha.
There was a stone, but only an Irish green stone, now on her finger, glimmering under the faithful light of life.
Bhí éabhas ann.
There was wonder there.
Bhí sí réidh le glacadh le gach rud nua a bhí ag teacht.
She was ready to embrace all the new things that were coming.