
Kissing Castles: Saoirse's Adventure to The Cloch na Blarnan
FluentFiction - Irish
Loading audio...
Kissing Castles: Saoirse's Adventure to The Cloch na Blarnan
Sign in for Premium Access
Sign in to access ad-free premium audio for this episode with a FluentFiction Plus subscription.
Amuigh faoin aer earraigh i nDroichead na Bhlárnan, sheas caisleán le láidir, socair os comhair an tsaoil.
Out in the spring air of Droichead na Bhlárnan, a strong, calm castle stood before the world.
Bhí Saoirse, cailín óga agus de bhunadh éagsúla laistigh de na claíocha.
Saoirse, a young girl of various origins, was within the walls.
Bhí fear ard in aice léi darbh ainm Declan.
By her side was a tall man named Declan.
Bhí sé níos suaimhní agus lán dáirire, go háirithe faoin aistear os a gcomhair.
He was calm and serious, especially about the journey ahead of them.
"Tá an Cloch na Blarnan ard suas ansin," a dúirt Niamh, treoraí áitiúil le gáire ríméadach.
"The Cloch na Blarnan is high up there," said Niamh, a local guide with a delighted smile.
"An bhfuil sibh cinnte go bhfuil sibh réidh?
"Are you sure you're ready?"
""Tá mé réidh mar a bheidh mé riamh," arsa Saoirse le croíréim.
"As ready as I'll ever be," said Saoirse with determination.
Ach, dhorn bhuail buille beag saoil inti mar bhí sí scáthúil faoi airde.
However, a small pang of life hit her as she was wary of heights.
Chuaigh siad suas ar na céimeanna cloiche, gach ceann a cainnt mar gheall ar an stair.
They went up the stone steps, each one speaking of history.
Bhí gáire le cloisteáil, le daoine ag caint, agus fiú nathanna béalóide tar éis cúpla céime.
Laughter could be heard, with people talking, and even expressions of folklore after a few steps.
Mhothaigh Saoirse an ghaoth ag imeacht trína gruaig, rud a chuimhnigh í ar cé mhéad airde atá idir í agus an talamh.
Saoirse felt the wind blowing through her hair, reminding her of the height between her and the ground.
Bhí Declan ag siúl di le croith sa lámh chéilí.
Declan was walking beside her with a supportive hand.
"Is féidir leat é a dhéanamh, Saoirse!
"You can do it, Saoirse!"
" dúirt sé, ag cuidiú léi céim ar chéim.
he said, helping her step by step.
Ar deireadh, sroicheadar an plás caite daoine.
Finally, they reached the place where many had passed.
Bhí cuma an chloch ina luí ann, díreach os cionn na talún.
The stone appeared as it lay there, just above the ground.
"Anois tá an t-am ann," a rinne Niamh, ag leagan a lámh ar ghualaíonn Saoirse.
"Now is the time," said Niamh, placing her hand on Saoirse's shoulder.
Bhí Saoirse ag iarraidh gabháil leis an chloch, ach tar éis do Niamh sneachta a chur isteach ina cloigeann mar mheirlíneach phráinneach, iontas Saoirse.
Saoirse wanted to lean forward with the stone, but after Niamh inserted a playful comment like a mischievous sprite, Saoirse was surprised.
Sheas sí ar aghaidh, agus ansin tharla rud éigin dochreidte.
She stepped forward, and then something incredible happened.
Chuimil an ghaoth le sciorradh gruaige amach.
The wind blew a strand of hair out.
Tháinig píosa imeaglair ina chraiceann.
A piece of fright crept into her skin.
Lean sí ar ais go tobann, ag timirt státála.
She suddenly leaned back, losing her balance.
Níorbh fhéidir ionannú a dhéanamh.
There was no way to understand it.
"Lámha ar an obair!
"Hands on the job!"
" scairt Declan agus Niamh, agus blagair dorn a shealbhú ann ag cuidiú léi teacht ar ais go sábháilte.
shouted Declan and Niamh, grasping a steadying hand to help her safely back.
Bhí salachar fosaithe ann mar léiriú.
There was dirt fixed there as evidence.
Níor éirigh le Saoirse an chloch a phógadh go hiomlán, ach bhí gáire idir í agus a cairde.
Saoirse didn't manage to fully kiss the stone, but there was laughter between her and her friends.
"Ní an cloch a bheadh tabhachtach ach an eachtra féin," a dúirt sí, ag gáire amach mar thoradh air.
"It's not the stone that's important, but the adventure itself," she said, laughing it off.
Ar deireadh, foghlaim Saoirse nach bhfuil ann sa saol ach éirí in airde agus gáire a roinnt le cairde.
In the end, Saoirse learned that life is about climbing high and sharing laughter with friends.
Agus mar sin, cé gur theip ar an mhisean fána, rinne sí a lán buanna sa phróiseas.
And so, even though the mission at the slope failed, she gained many victories in the process.
Agus an chaisleán ag gile, d’imigh siad araon, idir sásta agus sásta as a chéile.
With the castle shining, they both left, happy and content with each other.