
Dancing Under the Stars: Siobhán's Embrace of Vintage Elegance
FluentFiction - Irish
Loading audio...
Dancing Under the Stars: Siobhán's Embrace of Vintage Elegance
Sign in for Premium Access
Sign in to access ad-free premium audio for this episode with a FluentFiction Plus subscription.
I lár an gheimhridh ag Coláiste na Tríonóide, bhí atmaisféar speisialta ann.
In the middle of winter at Coláiste na Tríonóide, there was a special atmosphere.
Bhí fuinneoga móra na ghnáth-árasáin clúdaithe leis an sneachta a thiomáin síos go mall.
The large windows of the usual apartments were covered with snow drifting down slowly.
Taobh istigh, bhí grianáin de solas snátha ag lasadh, ag cuir teannas bláthanna valantín iarainn san aer.
Inside, strands of light gleamed, adding tension of iron valentines blooming in the air.
Bhí Siobhán ag féachaint ar a scáthán, imní ar a meabhair.
Siobhán was looking at her mirror, anxiety on her mind.
Bhí an damhsa Valentine ag druidim níos gaire, agus ní raibh sí muiníneach ina feisteas.
The Valentine's dance was approaching closer, and she wasn’t confident in her outfit.
“Tá an gúna seo ró-sheanfhaiseanta," a dúirt sí ag coimhéad go géar ar a gúna seanré.
"This dress is too old-fashioned," she said, looking critically at her vintage dress.
Bhí sí buartha nach mbainfeadh sí an dea-imprisean ag an damhsa.
She was worried she wouldn’t make a good impression at the dance.
"Siobhán, tá tú dochreidte sa gúna sin," a dúirt Cormac, a bhí ag obair ar script dráma ar an mbord ní ba bhuartha faoin aistear chlaochlú carachtar don seó nua aige.
"Siobhán, you look incredible in that dress," said Cormac, who was working on a play script at the table, more concerned about the character transformation journey for his new show.
"Inseoidh mé rud duit, an t-é seo agam bheadh sé ag titim i ngrá láithreach!
"I'll tell you something, if I had it my way, he'd be falling in love immediately!"
"Go ciúin sa chúinne, bhí Niall ag éisteacht.
Quietly in the corner, Niall was listening.
Bhí sé i gcónaí cineálach le Siobhán, ach inniu bhí plean aige.
He was always kind to Siobhán, but today he had a plan.
D'oibrigh sé go dian ar amhrán as láimhsiúd a ina dhíograis do Siobhán.
He had worked diligently on a song in dedication to Siobhán.
"Ba mhaith liom a iarraidh ar Siobhán damhsa a dhéanamh," a smaoinigh sé go cróga.
"I want to ask Siobhán to dance," he thought bravely.
Tháinig oíche an damhsa.
The night of the dance arrived.
Bhí an seomra comhchainn ag at i ndathanna croíthe agus bláthanna.
The room was abuzz with heart colors and flowers.
Siobhán, mar a mhol Cormac, chinn sí tabhairt faoi dul sa gúna seanré.
Siobhán, as Cormac suggested, decided to go in the vintage dress.
Faoi na soilse caola, gheal Siobhán, ina fíordhlúthshiopa gorm agus órga.
Under the narrow lights, Siobhán shone, in her truly crafted blue and gold attire.
Agus an ceol ag casadh go mall, thosaigh daoine ag damhsa.
As the music started playing slowly, people began to dance.
"A Siobhán, tá tú ag lonrú," a dúirt staraí ón bhfoireann litríochta a raibh sí ag súil leis.
"Siobhán, you're glowing," said a historian from the literature team she admired.
Bhí a misneach ag fás mar a fuair sí níos mó moladh.
Her confidence grew as she received more compliments.
Bhí sí ag taispeáint go muiníneach.
She was showing herself boldly.
I bpreabadh an t-am, siúil Niall isteach.
In the blink of an eye, Niall walked in.
"Siobhán, an féidir liom an chéad damhsa eile?
"Siobhán, could I have the next dance?"
" D'iarr Niall leis na cluichí ag a aghaidh.
Niall asked with a playful expression on his face.
Bhí an folaitheach buíochas san a fhoise.
There was a gratefulness concealed in his request.
Is gearr go raibh siad taobh amuigh faoin réalta ghealaí, ag tógáil oscaíodh na céimeanna lomra.
Soon they were outside under the bright moon, taking tentative steps in the wool-like snow.
Bhí cuma áthasach ar a aghaidh, drámatúil ama agus áit phearsanta orthu araon.
There was a joyful look on their faces, both dramatic in time and intimate in personal place.
"Tá rud éigin agam le rá," a dúirt Niall.
"I have something to say," said Niall.
“Thaitin tú go mór liom i gcónaí.
“I have always liked you a lot.
Cad mar gheall ar tús a chur le cairdeas nua?
How about starting a new friendship?"
"Gáire marbhnaí a bhí ag Siobhán.
Siobhán's smile was enchanting.
"Go raibh maith agat, Niall.
"Thank you, Niall.
Tá spéis agam, ach glacaimid réidh leis seo go mall.
I’m interested, but let’s take this slowly."
" Ba chuma léi faoina talanna dochreidte féin agus a cruthaitheacht an oíche sin.
She didn’t care about her own incredible talents and creativity that night.
Agus, dá bharr sin, tá siad ar ais i dtreo an cheoil sásta.
And, because of that, they moved back towards the happy music together.
Rinne sí éacht ann, ag cruthú agus ag éirí as mar a bhí sí iontach mar a bhí sí féin.
She excelled there, creating and emerging as wonderful as she was.
Bhí sé áthasach freisin go raibh sé in ann a chuid mothúcháin a roinnt.
He was happy too, having been able to share his feelings.
Uaireanta, níl uainn ach rince suáilceach faoin réalta i gcomhthráth lena chéile.
Sometimes, all we need is a joyful dance under the stars in harmony with one another.
Agus an damhsa buacach ag chuimhne, rinne Siobhán isteach ina fíor-innéaracha féin agus d’fhás Niall níos mó i dtreo a carachtar fíor-chairdiúil.
With the memorable dance in mind, Siobhán grew into her true self and Niall moved more towards being his truly friendly character.
Tá gach rud ag múnlú go breá sa Trinity College Dorm.
Everything was shaping up beautifully in the Trinity College dorm.