
Escape to Fálta Mhothair: A Secret Adventure Unveiled
FluentFiction - Irish
Loading audio...
Escape to Fálta Mhothair: A Secret Adventure Unveiled
Sign in for Premium Access
Sign in to access ad-free premium audio for this episode with a FluentFiction Plus subscription.
Bhí an bháisteach ag preabadh in airde ar fhuinneoga na scoile ceithre chúinne.
The rain was bouncing off the windows of the corner school.
Ní raibh sé éasca fanacht istigh ar an lá fuar sin i mí Feabhra.
It wasn't easy to stay indoors on that cold day in February.
D'fhéach Cillian amach ar an tírdhreach liath, a shamhlaítear leis an geimhreadh in Éirinn.
Cillian looked out at the gray landscape, which is associated with winter in Éirinn.
Bhí suim mhór aige sa nádúr agus níor chuir na rialacha dochta a bhí ag an scoil cosc air ó bheith ag brionglóideach faoi eachtraí móra.
He had a great interest in nature and the strict rules of the school did not stop him from daydreaming about great adventures.
Ar an taobh eile den seomra, bhí Aoife ag cruthú plean nua.
On the other side of the room, Aoife was creating a new plan.
Bhí a fhios aici go raibh rud éigin speisialta ag teastáil ó Cillian.
She knew that Cillian needed something special.
Agus í ag féachaint ar an bhfear óg a bhí gafa lena leabhair, bhain sí taitneamh as an dúshlán.
As she watched the young man engrossed in his books, she enjoyed the challenge.
"Cillian!
"Cillian!"
" a dear, ag tarraingt air.
she called, catching his attention.
D’aoibh sí, paisean ina súile.
She smiled, with passion in her eyes.
"Cad a cheapann tú faoi thuras go dtí na Fálta Mhothair?
"What do you think about a trip to the Fálta Mhothair?"
" a d'iarr sí go díograiseach.
she asked eagerly.
Bhí a fhios ag Cillian gur smaoineamh contúirteach a bhí ann.
Cillian knew it was a dangerous idea.
Bhí an scoil dian faoi imeacht gan cead.
The school was strict about leaving without permission.
Ach bhí an smaoineamh ag fás ina intinn mar bláth ag oscailt.
But the idea was growing in his mind like a flower opening.
"Cáineadh daoibh!
"Let’s take the risk!"
" a dúirt sé, ag tabhairt gean aoibh gháire do Aoife.
he said, giving Aoife a warm smile.
"Rachaimid amuigh, mar sin!
"Let's go out, then!"
"Mar sin, d'éalú Aoife agus Cillian faoin gclaíomh ar maidin fuair.
So, Aoife and Cillian slipped away under the cover of a cold morning.
Bhí an draíocht ag dul i bhfeidhm orthu siar is an gaineamhán tais orthu.
The magic was workings its wonders on them as the damp sand clung to them.
Siúlacht géar ar aghaidh, mar sin féin, níor chas siad siar.
They walked briskly forward, but still, they did not turn back.
Bhí an fhoraoise tláith ann mar chosnaíocht acu, agus nuair a shroich siad an trácht ar na Fálta Mhothair, d'oscail taobh na spéire roimhe.
The gentle forest provided them with shelter, and when they reached the windswept cliffs of the Fálta Mhothair, the horizon opened before them.
Bhí a fhios acu go raibh rud speisialta os a gcomhair.
They knew something special lay ahead.
Choicheach an gaoithe agus na tonnta ag leimnigh i ngach treo, mar oibrí draíochta ag déanamh ceoil.
The wind howled and the waves leaped in all directions, like a magical worker creating music.
Bhí an stoirm ag rith lena saothar, áit nár chomórtas cuibheasach é.
The storm was in full swing, where an ordinary competition it was not.
Ghabh aeráiste álainn agus an t-uisce fiántas a n-anamacha.
The beautiful spectacle and the wild water captured their spirits.
"Ní mór dúinn dul ar ais," a mholaigh Cillian, rud a chuir ionadh ar Aoife.
"We must go back," Cillian suggested, surprising Aoife.
Bhí a fhios aici go raibh sé ag dul in am, ach bhí an ghrá agus an misneach a thug sí faighte ar an dílseacht nua.
She knew it was getting late, but the love and courage she received left a newly found loyalty.
D'aontaigh siad, ag casadh siar go trocha gaoithe agus báistí.
They agreed, turning back against the gusts of wind and rain.
Bhí fonn ar an mbeirt acu rith isteach dons scoil arís.
The two of them longed to run back to the school again.
D’fhéadfadh iarracht aoibh gháire a bhí orthu a chlúdach, agus níor chuala aon duine faoina n-eachtra.
They couldn't hide the attempt of a smile on their faces, and no one heard about their adventure.
Ach bhí an t-eispéireas sáite ina gcuimhne.
But the experience was etched in their memory.
Thug Cillian le fios go raibh a fhios aige go raibh stór céadfaí nua aige anois.
Cillian realized that he had a newfound appreciation for sensations.
Phéacnaigh sé ag barróg níos fearr ar an saol.
He embraced life more wholeheartedly.
Ar a bharr sin, fuair Aoife amach gur thaitin léi an t-ionad gníomhaíochta, fiú leis an bpleananna beaga.
On top of that, Aoife discovered that she enjoyed the excitement, even with the small plans.
Sna seachtainí a lean, bhí sé soiléir go raibh an t-uair ar na Fálta Mhothair tar éis aird a tharraingt ar rud éigin i ngach duine acu.
In the weeks that followed, it was clear that their time at the Fálta Mhothair had highlighted something in each of them.
Bhí meas nua ag Cillian ar áit ar bith sa nádúr.
Cillian had a newfound appreciation for places in nature.
Agus fuair Aoife cuimhneamh nach raibh breith sásúil uirthi anois.
And Aoife realized she now embraced a new satisfaction in her discoveries.