
Unexpected Wonderland: A Journey Beyond the To-Do List
FluentFiction - Irish
Loading audio...
Unexpected Wonderland: A Journey Beyond the To-Do List
Sign in for Premium Access
Sign in to access ad-free premium audio for this episode with a FluentFiction Plus subscription.
Bhí an lá fuar agus sneachta ag titim go réidh ar an tír dhúchais.
The day was cold and snow was gently falling on the homeland.
I lár an tír, i dteach mór cluthar, bhí Siobhan agus Cillian ag ullmhú do chruinniú mór teaghlaigh.
In the middle of the country, in a large cozy house, Siobhan and Cillian were preparing for a big family gathering.
Bhí an teach te agus compordach, le boladh na mbrainsí móra adhmaid á sruthú tríd an aer.
The house was warm and comfortable, with the scent of large wood logs wafting through the air.
Bhí Siobhan ag cur suas le clár bán ina seomra folctha.
Siobhan was putting up a whiteboard in her bathroom.
Bhí liosta mór scríofa amach ag Siobhan.
She had a large list written out.
Gach mír, ceaptha go cúramach agus marcáilte le peann dearg.
Every item, carefully planned and marked with a red pen.
Ní raibh sí chun dearmad a dhéanamh ar rud fiúneach amháin don gcruinniú.
She was determined not to forget a single important thing for the gathering.
Bhí teannas ag méadú inti mar a bhí ag druidim leis an gcruinniú.
Tension was building within her as the meeting approached.
Ach Cillian, bhí sé i gcónaí go suaimhneach mar a bheadh sruthán á shíneadh timpeall na clocha.
But Cillian, he was always as calm as a stream flowing around stones.
Bhí sé suite le cupán tae, ag amharc amach an fhuinneog.
He sat with a cup of tea, looking out the window.
"Siobhan," arsa sé le gáire, "féach ar an sneachta.
"Siobhan," he said with a smile, "look at the snow.
Nach bhfuil sé álainn?
Isn't it beautiful?"
"Níor stop Siobhan ag scríobh.
Siobhan didn’t stop writing.
"Bíonn.
"It is.
Ach tá an liosta seo le déanamh.
But this list needs to be completed.
Ní bhíonn aon am le caitheamh.
There’s no time to waste."
"Thosaigh siad ag tiomáint go dtí an siopa.
They started driving to the shop.
Bhí an carr cluthar le teas agus ábhar greann Siobhan faoi thionlacan na gceolán Nollag.
The car was cozy with heat and Siobhan's humorous banter accompanied by Christmas carols.
Ach bhí Cillian ag moladh.
But Cillian had a suggestion.
"Bhí mé ag smaoineamh," arsa Cillian go tobann, "Tá clochán álainn timpeall an cúinne.
"I was thinking," said Cillian suddenly, "there's a beautiful stone circle around the corner.
Ba ceart dúinn dul ann.
We should visit it."
""Anois?
"Now?"
" d'fhiafraigh Siobhan, os a chionn.
asked Siobhan, surprised.
"Sea, ní bhíonn muid ann riamh roimh," d'impigh Cillian.
"Yes, we've never been there before," Cillian pleaded.
Bhí Siobhan ar tí diúltú, ach ghabh Cillian a lámh agus bhí sé ag faire go muiníneach.
Siobhan was about to refuse, but Cillian held her hand and looked confidently.
Staon sí agus smaoinigh ar a liosta.
She paused and thought about her list.
Ach d'éirigh rud éigin inti a scaoileadh saor.
But something within her loosened.
"Ceart go leor," arsa sí faoi dheireadh.
"Alright," she said finally.
"Ach níl ach deich bomaite againn.
"But we only have ten minutes."
"Chuaigh siad trasna na cnoic sneachtach, agus chonaic siad an clochán cois locha atá go hálainn.
They went across the snowy hills and saw the beautiful stone circle by the lake.
Bhí na dumhcha uachtar réidh le sneachta, ag déanamh an radharc níos draíochtúla ná riamh.
The dunes were smoothly covered with snow, making the view more magical than ever.
D'fhéach Siobhan le haireachán, agus chaith Cillian lámh bhog timpeall uirthi.
Siobhan looked attentively, and Cillian gently wrapped an arm around her.
"Féach, níl sé seo ar an liosta," arsa sé le grinn.
"Look, this isn't on the list," he said teasingly.
Bhí gáire ag teacht as a béal.
Laughter escaped her lips.
"Tá an ceart agat, Cillian.
"You're right, Cillian."
"Tar éis an radharc iontach, chuaigh siad ar ais go dtí a gcuid gníomhartha liostaithe.
After the wonderful view, they returned to their listed actions.
Ach anois, bhí níos mó suaimhneas ar Siobhan, níos lú imeaglaithe.
But now, Siobhan felt more at ease, less intimidated.
D'éirigh leo an siopadóireacht a chríochnú agus d'fhill siad abhaile le croíthe lán agus beacáin lán le torthaí.
They managed to finish the shopping and returned home with full hearts and baskets loaded with goodies.
Léiríodh do Siobhan nach raibh ualach na foirfeachta riachtanach.
Siobhan realized that the burden of perfection wasn't necessary.
Uaireanta, bhí áit ann don eachtraíocht agus don spraoi freisin.
Sometimes, there's room for adventure and fun too.
Agus sa teach mór cluthar ar iargúla an cheartú sin, d'ullmhaigh siad beirt le chéile don imeacht speisialta teaghlaigh, a bhí anois le curtha faoi stiúir nua, níos luachmhaire agus níos fiáine.
And in the large cozy house in that remote place, they both prepared together for the special family event, now guided by a new, more valuable, and wilder perspective.