
A Breakfast Adventure in Dublin's Urban Jungle
FluentFiction - Irish
Loading audio...
A Breakfast Adventure in Dublin's Urban Jungle
Sign in for Premium Access
Sign in to access ad-free premium audio for this episode with a FluentFiction Plus subscription.
Bhí an spéir tréshoilseach le sneachta, eachraíocha le rithim na beatha cathrach nuair a shiúil Niamh, Colm, agus Séamas isteach sa Rainforest Cafe i mBaile Átha Cliath.
The sky was translucent with snow, vibrant with the rhythm of city life as Niamh, Colm, and Séamas walked into the Rainforest Cafe in Baile Átha Cliath.
Ní raibh sé mar aon áit eile sa chomharsanacht.
It was unlike any other place in the neighborhood.
Bhí fásra lumeach ag crochadh ón tsíleáil agus d’oscail na srutha creathach an bealach chuig domhan timpeallachta nach bhfeicfeá ach i nduilleoga na Machairí tais.
Lush vegetation hung from the ceiling, and the shimmering streams opened the way to an environment one would only see in the pages of tropical regions.
Agus iad sínte cois an bhoird atá de dhath torthaí an jungle, d’ardaigh Niamh a fabhraí le fiosracht.
As they stretched out by the table colored with jungle fruits, Niamh raised her eyebrows with curiosity.
“Nuair a dúirt tú bricfeasta, ní raibh súil agam le seo,” a dúirt sí agus gáire ar a haghaidh, ag féachaint ar na hainmhithe meicniúla ag bogadh go caoin sa chúlra.
"When you said breakfast, I didn't expect this," she said with a smile on her face, looking at the mechanical animals gently moving in the background.
Rinne sí scimeáil ar an mbiachlár.
She skimmed the menu.
Bhí Rainforest Salsa agus Jungle Omelet ann, ach ní raibh rian ar bith de bhricfeasta Éireannach traidisiúnta.
There was Rainforest Salsa and Jungle Omelet, but not a trace of the traditional Irish breakfast.
Théigh an dá shúil aici ar a cómpánaigh.
Her eyes drifted to her companions.
“Aon smaointe?
"Any thoughts?"
”Chroith Séamas a cheann, cé go raibh gealgháire ar a éadan.
Séamas shook his head, though there was a broad smile on his face.
“Féach, ní thaitníonn an bruscar bricfeasta is coitianta liomsa ach cibé áit é!
"Look, I don't like the usual breakfast junk anywhere!"
” Chuir Colm leis le gáire bog, “Ní chosnóidh sé rud ar bith ceist a chur ar an bhfreastalaí.
Colm added with a soft laugh, "It won't cost anything to ask the waiter."
”Agus sin a rinne Niamh.
And that's what Niamh did.
D'iarr sí ar an bhfreastalaí an bhféadfadh sé rud as an ngnáth a chur le chéile.
She asked the waiter if he could put together something out of the ordinary.
D'éist an freastalaí, Roth, le suim.
The waiter, Roth, listened with interest.
“Féach, ní bheadh sé as an ngnáth ár ndóigh a athrú beagán.
"Look, it wouldn't be unusual for us to change things up a bit."
”Le sin, thosaigh Roth ar eachtra bricfeasta nua.
With that, Roth embarked on a breakfast adventure.
Rinne sé iarracht sicín mara a chur in áit an bhlonag, agus mango úra in ionad tomataí rósta.
He tried swapping out bacon for sea chicken and fresh mango instead of roasted tomatoes.
Cuireadh paitín prátaí in áit an bhuilín tosta álainn.
A potato patty replaced the lovely toast loaf.
Faoi dheireadh, leagadh síos a mbeadh ann mar an bricfeasta is éagsúil a d’fhéadfadh Niamh taitneamh a bhaint as.
Finally, what would become the most diverse breakfast Niamh could enjoy was laid out before her.
D’fhéach sí ar an eachtra seo mar dhraíocht.
She viewed this adventure as magical.
Cá háit eile a gheofá anraith maidin teochreasa sa gheimhreadh fuar?
Where else would you find a tropical morning soup in the cold winter?
Agus Niamh ag baint tomhais le spéis, d’éirigh an aghaidh níos lú chomh tromchúiseach.
As Niamh sampled with interest, her face became less serious.
Thaitin an misneach léi, an taithí neamhghnách, an gáire.
She appreciated the courage, the unusual experience, the laughter.
“Is í seo an eachtra is fearr de dhéantús pénar,” ar Niamh, ag druidim arís ar a cuid chairde.
"This is the best custom-made adventure," said Niamh, drawing closer to her friends.
Agus mar a d'ól na triocha le chéile, bhí a fhios ag Niamh go raibh rud nua foghlamtha aici.
And as the trio drank together, Niamh knew she had learned something new.
Bhí áthas uirthi an nuachta a fháil amach gur comhluadar agus spraoi iad na hamanna is fearr, fiú amháin sa sorn baileach.
She was delighted to discover that the best times are for company and fun, even in the midst of a strange kitchen.