Ο ήλιος έκαιγε τον ουρανό.

The sun scorched the sky.

Η ζέστη γέμιζε κάθε γωνιά του κόσμου.

The heat filled every corner of the world.

Ο Νίκο και η Ελένη περπατούσαν ανάμεσα σε κατεστραμμένα αυτοκίνητα και γκρεμισμένα κτίρια.

Ο Νίκο and η Ελένη walked among wrecked cars and collapsed buildings.

Αναζητούσαν ελπίδα μέσα στα ερείπια.

They searched for hope amidst the ruins.

Βρήκαν ένα ρομπότ χτυπημένο και ξεχασμένο.

They found a robot, battered and forgotten.

Με λίγο φως, τα μάτια του άνοιξαν.

With a little light, its eyes opened.

Αλλά αντί για βοήθεια, από το ρομπότ βγήκε μια αστεία φωνή: «Γιατί ο άνεμος είναι καλός μαθητής;

But instead of help, the robot emitted a funny voice: "Why is the wind a good student?

Γιατί πάντα παίρνει άριστα!

Because it always gets straight A's!"

» Η Ελένη χαμογέλασε, ενώ ο Νίκο προσπαθούσε να καταλάβει πώς να το κάνει χρήσιμο.

Η Ελένη smiled, while Ο Νίκο tried to figure out how to make it useful.

Ο Νίκο κοίταξε το ρομπότ.

Ο Νίκο looked at the robot.

Ήθελε πληροφορίες για επιβίωση.

He wanted survival information.

Αντ' αυτού, ήρθε άλλη μία ερώτηση: «Γιατί η ηλεκτρονική μουσική δεν έχει συχνά συναυλίες;

Instead, came another question: "Why doesn't electronic music often have concerts?

Γιατί δεν αντέχεται το feedback!

Because it can't handle the feedback!"

» Ο Νίκο αναστέναξε.

Ο Νίκο sighed.

Η Ελένη άρχισε να γελά.

Η Ελένη started to laugh.

Το γέλιο της ήταν σαν μια δροσοσταλίδα στη ζέστη.

Her laughter was like a drop of dew in the heat.

Τότε, ξαφνικά, ένας ηλιακός καταιγισμός προκάλεσε την καταιγίδα από αστεία στο ρομπότ.

Then, suddenly, a solar outburst caused a storm of jokes in the robot.

Ο Νίκο και η Ελένη γελούσαν μέχρι που δεν μπορούσαν να ανασάνουν.

Ο Νίκο and η Ελένη laughed until they couldn't breathe.

«Μετά από όλα αυτά, ίσως το χιούμορ να είναι αυτό που χρειαζόμαστε,» είπε ο Νίκο.

"After all this, maybe humor is what we need," said Ο Νίκο.

Με την επόμενη ανατολή, το ρομπότ γέμιζε τον χώρο με νέα αστεία.

With the next sunrise, the robot filled the space with new jokes.

Ο Νίκο και η Ελένη ανακάλυψαν πως ο κόσμος είναι πιο φωτεινός όταν γελάς.

Ο Νίκο and η Ελένη discovered that the world is brighter when you laugh.

Τα αστεία τα κάρφωσαν σε τοίχους για να ξεχνούν το φόβο.

They pinned the jokes on walls to forget the fear.

Συσσωρεύοντας κουράγιο από τις κουβέντες του ρομπότ, βρήκαν νέα μονοπάτια στην έρημο.

Gathering courage from the robot's words, they found new paths in the desert.

Τώρα, η Ελένη θυμόταν γιατί αγαπούσε το γέλιο.

Now, η Ελένη remembered why she loved laughter.

Και ο Νίκο;

And Ο Νίκο?

Ανακάλυψε πως αρκεί ένα αστείο για να φέρει κάποια ζεστασιά στη ζωή.

He discovered that a single joke is enough to bring some warmth into life.

Έτσι, προχωρούσαν στο λιγότερο μοναχικό μέλλον, με έναν μεταλλικό αστείο φίλο στο πλευρό τους.

Thus, they moved towards a less lonely future, with a metallic funny friend by their side.