Mae awyrgylch prysur yn yr ysbyty yng Nghaerdydd.

There is a busy atmosphere in the hospital in Caerdydd.

Mae'n hydref, ac mae'r dail yn troi'n aur a chymysg o goch.

It's autumn, and the leaves are turning gold with a mix of red.

Mae Eira yn eistedd yn ystafell aros gyda'i frawd Gethin ar ei ochr dde.

Eira is sitting in the waiting room with her brother Gethin on her right side.

Mae Anwen, eu cefnder, yn sefyll wrth y ffenest, yn syllu tu allan, ei llygaid yn disgleirio gyda myfyrdod meddylgar.

Anwen, their cousin, stands by the window, staring outside, her eyes shimmering with thoughtful reflection.

Mae Eira yn teimlo pryder dwys.

Eira feels deep anxiety.

Mae hi eisiau gwybod bod ei thad yn iawn.

She wants to know that her father is okay.

Ond mae'n gwybod ei bod hi angen cadw'n gryf i Gethin.

But she knows she needs to stay strong for Gethin.

"Bydd popeth yn iawn," meddai Anwen, gan geisio codi calon y teulu.

"Everything will be alright," says Anwen, trying to lift the family's spirits.

"Cerddoriaeth yw'r autumn, edrychwch ar y dail.

"Autumn is like music, look at the leaves.

Mae'n amser i adnewyddu.

It's a time for renewal."

"Mae Gethin yn edrych lan ar Eira gyda llygad mawrion unig, yn chwilio am sicrwydd.

Gethin looks up at Eira with large lonely eyes, searching for reassurance.

Mae Eira'n clymu ei llaw rhwng ei dwylo.

Eira clasps his hand between hers.

"Bydd dad yn iawn," meddai Eira gyda phenderfyniad yn ei llais.

"Dad will be fine," says Eira with determination in her voice.

"Mae'r meddygon yma yn gwybod beth maen nhw'n ei wneud.

"The doctors here know what they're doing."

"Mae Eira'n penderfynu siarad â meddyg arall.

Eira decides to speak with another doctor.

Efallai bydd gwybodaeth yn tawelu ei hofnau.

Perhaps some information will calm her fears.

Cynta ceisio rhoi tawelwch meddwl i Gethin, wedyn i gyfeirio ei hun at y desg dderbyniad.

First, she tries to put Gethin's mind at ease, then directs herself to the reception desk.

Mae haws i siarad na gweithredu, meddai hi wrth ei hun.

It's easier said than done, she tells herself.

Ond rhaid trio.

But she must try.

Mae Anwen yn eistedd wrth Gethin yn y cyfamser, yn ceisio tynnu sylw ei feddwl drwy sôn am straeon o fferm y teulu.

Meanwhile, Anwen sits with Gethin, trying to distract him with stories from the family farm.

Mae chwerthin Gethin yn codi arswyd y teulu, yn cylchdroi drwy'r lle agored.

Gethin's laughter raises the family's spirits, swirling through the open space.

Yn y cyfamser, mae'r meddyg yn agosau Eira ac yn siarad yn dawel.

In the meantime, the doctor approaches Eira and speaks quietly.

"Mae newyddion da," meddai'r meddyg, gwên ar ei wyneb.

"There's good news," says the doctor, a smile on his face.

"Eich tad wedi ymateb yn dda i'r triniaeth.

"Your father has responded well to the treatment.

Bydd angen iddo aros ychydig ddyddiau eto, ond mae'r arwyddion yn addawol.

He will need to stay a few more days, but the signs are promising."

"Mae Eira yn teimlo rhyddhad dwys yn wthio drwy ei chorff.

Eira feels a deep relief pushing through her body.

Mae dagrau llawenydd yn lledaenu drwy ei llygaid.

Tears of joy spread through her eyes.

Mae hi'n troi'n ôl at Gethin a Anwen, yn anadliad hir yn rheoli'i hun cyn dangos gwên eang.

She turns back to Gethin and Anwen, taking a deep breath to compose herself before showing a broad smile.

"Mae Dad yn iawn," meddai Eira'n ysgafn wrth y teulu.

"Dad is okay," Eira says softly to the family.

"Dw i mor relieved.

"I'm so relieved."

"Mae'r teulu'n cyd-fynd mewn cwtsh, pawb yn rhannu'r eiliad o obaith a theimlad o gysur.

The family joins in a hug, everyone sharing the moment of hope and a sense of comfort.

Mae Eira'n gwybod nawr nad yw'n rhaid iddi fod yn gryf bob amser.

Eira knows now she doesn't have to be strong all the time.

Mae gallu dibynnu ar ei theulu, hyd yn oed yn yr amseroedd anoddaf.

She can rely on her family, even in the toughest times.

Mae'r haul yn ymgodi yn gynt wedi'r cymylau trwchus hydrefol, gyda'r heulwen yn disgyn o'r ffenestr fawr.

The sun rises again beyond the thick autumn clouds, with sunlight streaming through the large window.

Mae'r ysbyty'n llawn addewid newydd, a bellach, mae eu calon hefyd.

The hospital is filled with new promise, and now, so is their heart.

Mae'r teulu'n deall bod y gobaith yn rhywle yn y lleiaf o'r straeon drist.

The family understands that hope is somewhere among even the saddest stories.

Mae'n amser newid, ac mae'r dail sydd wedi disgyn dim ond yn ymlân arwydd o hynny.

It's a time for change, and the fallen leaves are just a gentle sign of that.