
Rediscovering Freedom: A Journey Through Eryri's Heart
FluentFiction - Welsh
Loading audio...
Rediscovering Freedom: A Journey Through Eryri's Heart
Sign in for Premium Access
Sign in to access ad-free premium audio for this episode with a FluentFiction Plus subscription.
Y bore haf hwnnw, roedd cledr y gwynt wedi godro drwy'r tir agored, gan chwarae gyda'r defaid yng nghaeau perlog Eryri.
That summer morning, the palm of the wind had grazed through the open land, playing with the sheep in the pearly fields of Eryri.
Dal y trên oedd Eleri a Gareth, dau hen ffrindiau sydd wedi penderfynu treulio diwrnod yng nghanol natur.
Eleri and Gareth were catching the train, two old friends who had decided to spend the day in the midst of nature.
Roedd Eleri yn berson brwdfrydig, bob amser yn barod am antur newydd.
Eleri was an enthusiastic person, always ready for a new adventure.
Gareth, er bod ei feddwl yn llawn freuddwydion, roedd wedi cael ei besgi gan fywyd y ddinas.
Gareth, though his mind was full of dreams, had been fattened by city life.
Roedd y ddinesyddiaeth, fel cap ar ei bwyll, yn ei ddal yn gaeth.
Urban living, like a cap on his sensibility, held him captive.
Roedd Eleri'n gwybod hyn, a'i bwriad heddiw oedd newid hynny.
Eleri knew this, and her intention today was to change that.
Wrth i'r trên wahoddi'r golygfeydd mwya godidog o dirlun Cymru, roedd Gareth yn edrych drwy'r ffenestr, ei feddwl yn hedfan.
As the train invited the most spectacular views of Wales' landscape, Gareth looked through the window, his thoughts flying.
"Mae rhywbeth mor heddychlon amdano," meddai Gareth, ei lais yn drwm a llawn cywilydd.
"There's something so peaceful about it," said Gareth, his voice heavy and full of shame.
Eleri wnaeth edrych arno, ac roedd ei llygaid yn llawn gwreichionen.
Eleri looked at him, and her eyes sparkled with excitement.
"Gad i ni anghofio'r trefn.
"Let's forget the routine.
Gad i ni fynd i le mae'r gwan wyn yn gwingo'n wyrdd.
Let's go to where the faint spring twinkles green.
Teimlaf fod angen i ti weld rhywbeth go iawn heddiw.
I feel you need to see something real today."
"Cyn iddo allu protestio, dyma'r trên yn stopio'n annisgwyl.
Before he could protest, the train stopped unexpectedly.
Dim cynllun, dim amserlen - yn union fel roedd Eleri'n hoffi.
No plan, no timetable - just as Eleri liked.
"Awn am dro bach," gwrandawodd Gareth ar Eleri yn dweud, ei llais yn fraich o olau yn tynnu ef allan o'r cawell tywyll.
"Let's go for a little walk," Gareth heard Eleri say, her voice a ray of light pulling him out of the dark cage.
Penderfynodd Gareth adael ei bryderon ar y trên a dilyn Eleri.
Gareth decided to leave his worries on the train and follow Eleri.
Nid oedd yr amserlen bellach yn bwysig.
The schedule was no longer important.
Roedd y golygfeydd yn ail-lunio ei feddyliau.
The views were reshaping his thoughts.
Pan wladychont y llecyn cudd hwnnw, oedd yn ogofa o heddwch rhwng dau mynydd aruchel, teimlai Gareth rywbeth yn newid.
When they discovered that hidden spot, a cave of peace between two majestic mountains, Gareth felt something change.
"Mae'n hyfryd," meddai, ei lygaid wedi'u disgleirio gyda rhywbeth mwy na golau haul.
"It's beautiful," he said, his eyes shimmering with something more than sunlight.
Roedd hwn yn foment iddo, heb ei ofnau cyffredinol, yn cael ei lyfnhau gan yr awel a'r sbectrwm natur.
This was a moment for him, his usual fears smoothed by the breeze and the spectrum of nature.
"Dwedodd i ti," chwarddodd Eleri, yn gweld yr ildio yn Gareth.
"I told you," laughed Eleri, seeing the surrender in Gareth.
Roedd y dyffryn yn bwrw hud arno.
The valley cast a spell on him.
O fewn y tawelwch hwn, teimlai, am y tro cyntaf, nad oedd raid iddo ddianc.
Within this silence, he felt, for the first time, that he didn’t need to escape.
Yn hytrach, roedd yn dod o hyd i'r amser, yn clywed curiad y ddaear o dan ei draed.
Rather, he was finding the time, hearing the beat of the earth beneath his feet.
Diolchodd Gareth i Eleri am ei chymell i roi eu trais adra a gadael iddo agor ei galon.
Gareth thanked Eleri for urging him to leave their urban confines and allowing his heart to open.
"Diolch i ti," meddai, "rwy'n gweld mwy o glirdeb na dwi erioed wedi'i wneud o'r blaen.
"Thank you," he said, "I see more clarity than I ever have before."
"Wrth iddynt droi yn ôl tuag at y trên, roedd nid yn unig y golau wedi newid, ond cyfan bywyd Gareth.
As they turned back toward the train, not only had the light changed, but Gareth's entire life.
Roedd o bellach yn ddigon rhydd i ddawnsio'n y gwynt a mwynhau pob anadl o fywyd.
He was now free enough to dance in the wind and enjoy every breath of life.
Roedd y teithiad wedi'i drawsnewid, o roofn, i amserlen annisgwyl byrlymus o ffordd genffaith bywyd.
The journey had transformed, from mundane, to an unexpectedly joyful timetable on the path of life's essence.