Mae Forsyth Park yn hatal gyda bywyd.

Forsyth Park is bustling with life.

Gwanwyn yw hi, ac mae'r parc yn orlawn o liwiau bywiog.

It's spring, and the park is overflowing with vibrant colors.

Mae coed dderwen bywiog yn cynnig cysgod, ac mae'r môs Sbaenaidd yn siglo'n ysgafn yn y gwynt.

The lively oak trees offer shade, and the môs Sbaenaidd swings gently in the breeze.

Mae'r awyrgylch yn fyw gyda chwerthin disgyblion a phlymiad y ffynnon gerllaw.

The atmosphere is alive with the laughter of students and the splash of the nearby fountain.

Ymhlith y criw mae Rhian, yn chwilio am ysbrydoliaeth ar gyfer ei phrosiect celf.

Among the crowd is Rhian, searching for inspiration for her art project.

Mae Gwen a Emrys yn ei chymylu, fel bob amser, Gwen gyda'i phersonoliaeth fywiog ac Emrys gyda'i dalent artistig.

Gwen and Emrys are by her side, as always, Gwen with her lively personality and Emrys with his artistic talent.

Mae Rhian yn gwybod bod rhaid iddi ddod o hyd i'w llais ei hun, ond mae'n teimlo'r pwysau.

Rhian knows she must find her own voice, but she feels the pressure.

Mae'r amser yn mynd heibio.

Time passes by.

Mae hi'n edrych o gwmpas, ond eto mae'n teimlo'n anghyflawn, heb ddim i'w arwain.

She looks around, but still feels incomplete, with nothing to guide her.

Mae'r synau a thprocio Gwen yn torri ei meddyliau.

The sounds and prodding of Gwen interrupt her thoughts.

Mae'n gwybod bod rhaid iddi wneud penderfyniad.

She knows she must make a decision.

Felly, mae Rhian yn gadael y llwybr prif i geisio tawelwch.

So, Rhian leaves the main path to seek tranquility.

Wrth iddi fynd yn ddyfnach i'r parc, mae'r synau'n pylu.

As she delves deeper into the park, the sounds fade.

Yn sydyn, mae hi'n gweld rhuthr o ddŵr trwchus o ffytn non anghofiedig.

Suddenly, she sees a rush of thick water from a forgotten fountain.

Mae'r ffynnon yn hen, gydag algâu'n glynu, ond ynddo, mae'n gweld harddwch anhysbys.

The fountain is old, with algae clinging to it, but within it, she sees unrecognized beauty.

Mae gwyliad y ffynnon yn ei hatgoffa fod harddwch o'r hen bethau.

The sight of the fountain reminds her that there is beauty in old things.

Drosom wedi'i guddio, mae hanes a stori i'w ddweud.

Hidden within, there's a history and a story to tell.

Mae Rhian yn edrych arno, yn teimlo'r synau'n symud drwy ei meddwl.

Rhian gazes at it, feeling the sounds moving through her mind.

Mae ei hunanddibyniaeth yn dechrau gwrthdroi; mae'n gweld ei gallu mewn golau newydd.

Her self-reliance begins to shift; she sees her potential in a new light.

Yn ôl gyda'i chyd-ddisgyblion, mae Rhian yn deimladol, ond yn gyffrous iawn.

Back with her fellow students, Rhian is emotional but very excited.

Mae'n gwybod ei bod wedi gweld rhywbeth arbennig.

She knows she has seen something special.

Mae hi'n dechrau sgriblo yn angerddol, yn siapio ei gweledigaeth.

She begins to scribble passionately, shaping her vision.

Daw Gwen ac Emrys yn ei gymeradwyo.

Gwen and Emrys applaud her.

Y tro hwn, teimla Rhian bod hi'n gweld pethau mewn dull gwahanol.

This time, Rhian feels she's seeing things in a different way.

Mae'r broses o ganfod ysbrydoliaeth wedi newid hi yn y cysgodion, ond wedi'i goleuo hefyd.

The process of finding inspiration has changed her in the shadows, but also enlightened her.

Mae hi'n hyderus nawr, cael gweld harddwch yn y dinod, a'i stori i adrodd i'w ffordd ei hun.

She is now confident, discovering beauty in the mundane, and has a story to tell in her own way.

Hedd y dydd yw dim ond dechrau newydd i freuddwyd Rhian, ac mae'r ffynnon yn tystio i hynny bob amser wrth eistedd yn dawel yn yr ongl anghofiedig o Forsyth Park.

The peace of the day is just a new start for Rhian's dream, and the fountain always bears witness to that as it sits quietly in the forgotten corner of Forsyth Park.

Mae Rhian yn gwybod ei bod hi wedi dod o hyd i ddrych i'w hwynebu hi ei hun.

Rhian knows she has found a mirror to face herself.