Ar y promenâd glan môr yn Aberystwyth, roedd hin yn dal dŵr fel roced.

On the seaside promenade in Aberystwyth, it was raining heavily like a rocket.

Roedd y noson yn wanwynol, ond roedd dewdr hon yn drwm ac annisgwyl.

The night felt spring-like, but this rainstorm was heavy and unexpected.

Y maen nhw ddechrau cerdded pan gododd Gareth ei lygaid o’i llyfrau dysgu, gan barod i gymryd saib.

They began walking when Gareth lifted his eyes from his study books, ready to take a break.

Roedd ei meddwl yn llawn o bryderon am y dyfodol.

His mind was full of concerns about the future.

Ar yr un pryd, roedd Carys yn symud yn gyflym gyda’i chamera, ei thandra mewn llaw, yn gobeithio taw’r glaw fydd yn ei ysbrydoli.

At the same time, Carys was moving quickly with her camera, her tripod in hand, hoping the rain would inspire her.

Roedd hi’n gobeithio dod o hyd i’r llun perffaith i’w gyflwyno mewn cystadleuaeth.

She hoped to find the perfect photograph to submit in a competition.

Roedd y seagulls yn siglo fry uwch eu pen, a’r awyr yn llawn arogl y môr.

The seagulls were swaying above their heads, and the air was filled with the scent of the sea.

Roedd Gareth yn cerdded ar draws Garej Parc pan wnaeth y glaw faeddu mwy trwchus.

Gareth was walking across the parking garage when the rain fell more heavily.

Cario’i lyfrau yn ei gôt, bu’n rhaid iddo redeg am gysgod.

Carrying his books in his coat, he had to run for shelter.

Ochr arall y stryd, roedd Carys yr un mor gyflym i ddianc rhag y glaw.

On the other side of the street, Carys was just as quick to escape the rain.

Cyrhaedd ieu cysgod ar y promenade, fe gollasant y gwynt a secstre'r glaw.

Once they reached shelter on the promenade, they lost the wind and the sting of the rain.

Ar y funud roeddent yn wynebu'r boblogaeth, ar ochr arall un arall gyda’r glaw yn difetha arnynt.

In that moment, they faced the crowd, on the other side of each other with the rain spoiling them.

“Mae’n beth gwych, ydy o?” meddai Carys, yn gwenud ac yn tynnu gwaed fain yn gwledigrant fel cynnyfent yn ngrym hon o galon.

“Isn’t it great?” Carys said, smiling and drawing thin bloodlines as if challenging as she’d ever had from the heart’s might.

Roedd Gareth yn chwerthin mewn cydsynio. “Ychydig yn wlyb, ond mae’r profiad princef.”

Gareth laughed in agreement. “A bit wet, but the experience is priceless.”

Roedd Gareth wedi arfer cadw iddo’i hun, ond roedd rhywbeth ynglŷn â Carys a oedd yn gallu ei orfodi i siarad.

Gareth was used to keeping to himself, but there was something about Carys that compelled him to talk.

“Iach, dwi’n chwilio am rywbeth hefyd,” egluriodd, ei lygaid yn cwrdd â’i hen sy ‘n dangos gobaith.

“Well, I’m searching for something too,” he explained, his eyes meeting hers, showing hope.

“Dwi’n ceisio gwneud penderfyniad am fy mywyd, a beth i’w ddysgu.”

“I’m trying to make a decision about my life, and what to study.”

Cynhyrfodd y glaw eu sgwrs, ond nid oedd hynny’n eu rhwystro.

The rain encouraged their conversation, but it didn’t stop them.

Wrth iddynt sgwrsio, gwnaeth Gareth sylweddoli ei fod eisoes yn gwybod beth oedd ei eisiau; roedd angen iddo ddilyn ei angerdd.

As they talked, Gareth realized he already knew what he wanted; he needed to follow his passion.

Ar yr un pryd, dechreuodd Carys weld ei lluniau newydd yn dod i’r amlwg: Aberystwyth yn y glaw—rhywbeth eithriadol yn y gwlypwaith wrth y môr.

At the same time, Carys began to see her new images emerge: Aberystwyth in the rain—something extraordinary in the seaside wetness.

Gyda llun gwell yn ei hawyr enedigol yn awr, roedd Carys yn teimlo bod ganddi rywbeth arbennig i’r gystadleuaeth.

With a clearer vision now in her birthplace, Carys felt she had something special for the competition.

Wedi addo i’w gilydd ffeindiau newydd, gadawodd y ddau’r amgylchedd dan gymynwriaeth gwyntiau newydd.

Having promised each other new friendships, they both left the environment under the command of new winds.

Roedd Gareth yn llawn sicweithdra yn ei ddyfodol a Carys yn benderfynol i ddal ei lluniau glan môr.

Gareth was filled with certainty about his future, and Carys was determined to capture her seaside photographs.

Felly, wrth i’r glaw gau i mewn, gadawodd y ddau eu safle; Gareth yn barod i gyflwyno ymdrech i gasglu hwyl ar gyfer ei waith a Carys yn anelu i’r gystadleuaeth efo heb-gysegred â’i chasgliad.

So, as the rain closed in, they left their places; Gareth ready to embark on a mission to gather joy for his work and Carys aiming for the competition with her unique collection.

Daeth Aberystwyth yn faes eu cyfarfyddiad hapus a chyfryngau gwag yn coflynu’r llawenydd dan yr afon.

Aberystwyth became the scene of their happy encounter, and empty media recorded the joy under the river.