Mae'r haul yn llewygu dros y dref fach yng nghefn gwlad Cymru.

The sun is setting over the small town in rural Cymru.

Mae'r glaw'n diferu'n araf o'r to synhwyrol yn y neuadd leol.

The rain drips slowly from the sensible roof of the local hall.

Mae Gareth ac Eleri yn sefyll wrth y drws, yn edrych ar y llun peintio o fywyd teuluol eu hunain.

Gareth and Eleri stand by the door, looking at the painted picture of their own family life.

Er gwaethaf y ddiffyg wres yn y llun, mae Eleri'n medru gweld gobaith yn y tirlun clir, tra bo Gareth yn powtian, yn sydyn ei dŷn, yn poeni am yr aduniad sydd i ddod.

Despite the lack of warmth in the picture, Eleri can see hope in the clear landscape, while Gareth broods, suddenly tense, worrying about the reunion to come.

Mae'r neuadd yn hen a braidd yn lwmp, gyda ffenestri mawr sy'n wasgarog ac yn llawn iâ.

The hall is old and somewhat bulky, with large windows that are sparse and full of ice.

Yn ystafell mawr, mae byrddau wedi'u gosod gyda cacennau Cymreig a chiwpaned o de poeth.

In the large room, tables have been set with Welsh cakes and cups of hot tea.

Ceisiant greu awyrgylch cartrefol gyda'r perarogl o baned cynnes yn ceisio cuddio'r tensiwn sy'n drwm yn yr aer.

They attempt to create a homely atmosphere with the scent of a warm cuppa trying to hide the heavy tension in the air.

"Wyt ti'n meddwl bydd y'n gweithio?

"Do you think it will work?"

" gofynna Eleri yn obeithiol.

Eleri asks hopefully.

"Paratoi yw allwedd, Eleri.

"Preparation is key, Eleri.

Heb hynny, y lle yma fydd fel Maes Y Gwyntoedd," mae Gareth yn ateb, yn dangos enw’r barn o'r sefyllfa gythreulig amherffaith yma.

Without it, this place will be like Maes Y Gwyntoedd," Gareth replies, highlighting his judgment of the imperfect, chaotic situation here.

Ond mae rhyw wres yn ei galon yn plygu i'w chwaer bach, sy'n awr yn cynnig ei dŷ a gobaith.

But there's a warmth in his heart bending to his little sister, who is now offering her home and hope.

Pan ddaw'r teulu ynghyd, mae'n ychydig yn anodd i bob un osgoi'r danau wrth y tabl.

When the family gathers, it's a bit difficult for everyone to avoid the fires at the table.

Mae Gareth wedi paratoi dull o bennu cyfarwyddiadau a gwaith i bawb.

Gareth has prepared a way to assign directions and tasks to everyone.

Er mai nodda'n gweithredol, mae'n tro'n falch gweld ychydig o gysylltiad rhwng rhai, ond ar y funud ar fwyaf gwael - yn oriau’r aduniad, mae'r pellter hir o saeth yn cyfleu rhwng ei rieni yn cydnabod.

Although aiming to be effective, he's somewhat proud to see a bit of connection between some, but at the most critical moment - during the reunion hours, the long distance of arrows between his parents is acknowledged.

Mae Eleri'n dod ag esgidiau o serchiad, ond mae'n ymddangos fel cenfigen sy'n dymchwel ei huchelgais, wrth iddi geisio galw'r cynulliad i adfywiad teuluol gyda gweithgareddau emosiynol.

Eleri brings shoes of affection, but it appears as if jealousy is toppling her ambition, as she tries to rally the assembly to familial revival with emotional activities.

Mae Gareth yn baldorddu mewn ymdrech i feddalu'r temprau, ond un cwbwl meddygol yn torri.

Gareth blabbers in an attempt to soften the tempers, but one full diagnosis breaks.

Mae’r digwyddiadau'n rhedeg, ac mae telerau Gareth yn toddi fel gwallt eira od.

Events run, and Gareth's terms melt like unusual snowflakes.

Ar hyn o bryd, mae ei chwaer yn gweld y gymod bach sy'n digwydd rhwng cyplau o aelodau'r teulu.

At this time, his sister sees the small reconciliation happening between a couple of family members.

Mae hyn, er yn ddibwys, yn dangos gobaith gwell cras na dim.

This, although trifling, indicates a better hope than none.

Mae llacharedd yn toddi'n gyson a Gareth yn dechrau deall na all pawb gytuno, na gall byth rheoli popeth.

The brightness melts steadily and Gareth begins to understand that not everyone can agree, nor can he ever control everything.

Pan orffennodd y prynhawn, roedd y celyn a'r caiac cynefin gyda llachar lliw haul sy'n lavareddu o'u hochor, ac mae Gareth yn gafael yn meddwi.

When the afternoon ended, the holly and the familiar kayak with the bright color of the sun shining from their side, and Gareth grapples with intoxication.

Mae'n wynebu'r seryddion sydd ar frig eu awyrgylch llygad-dyn, yn disgwyl gweld meddal fydd barn y byd.

He faces the astronomers high in their skyward ambiance, expecting to see the world's gentle judgment.

Yn cerdded gyda’i gilydd, gyda llodau llwybr dan fotymau.

Walking together, with path buttons under their feet.

Mae'n gwasgu llaw'i chwaer, yn dawnsio bysedd er mwyn boddi o dan wynt yn drwch.

He squeezes his sister’s hand, fingers dancing to drown beneath thick wind.

Diau nad yw’r aduniad hir-drosol hwn, ond mae lle yn awr i guddio'i gynhyrchion goroeura.

Surely this long-overdue reunion is not perfect, but there is now room to hide his enduring successes.

Gyda phlyg gwen wrth ei lygaid, mae Gareth yn chwilio ymlaen y stryd, gydag Eleri fel cysgodi llwyddiant, mae’r dydd sleithio unwaith eto’n dychwelyd i ddathliad.

With a smiling crease by his eyes, Gareth looks ahead down the street, with Eleri as the shadow of success, the day slyly returns again to celebration.

Efallai na fydd pob cysur yn dueddol yn lliffio bod, ond mae’r dyddiau’n raddol yn atal, fel casgen llawn.

Maybe not every comfort tends to overflow, but the days gradually halt, like a full barrel.