Ar noson oer yn nhŷ Gaer, roedd Gwyneth yn sefyll ar y llawr uchaf o The Shard, Llundain.

On a cold night at tŷ Gaer, Gwyneth was standing on the top floor of The Shard, London.

Roedd hi'n hoffi'r ffordd y golau gwan ganu ar wydr hynod yr adeilad.

She liked the way the dim light played on the building's remarkable glass.

Pan oedd y dref isod yn pwysleisio'n dawel dan dwmffurf eira, roedd ei llygaid yn edrych gyda chwilfrydedd artistig.

When the city below was quietly outlined under a blanket of snow, her eyes gazed with artistic curiosity.

Wrth fynd yn agosach at enghraifft arbennig o wneuthuriad di-weladwy ar y gwydr sgleiniog, sylwodd ar neges guddiedig.

As she moved closer to a special example of invisible craftsmanship on the shiny glass, she noticed a hidden message.

Roedd yr arysgrif yn ymddangos fel pe bai ar gyfer hi yn unig: "Hanes cudd yr eglurha, Gwyneth."

The inscription seemed meant just for her: “Hanes cudd yr eglurha, Gwyneth.”

Gwyneth, awyddus i ddeall hanes cudd The Shard, oedd dan ei ffrithiant.

Eager to understand the hidden history of The Shard, Gwyneth was prompted by her curiosity.

Roedd yr arysgrif yn amhriodol yn ei chryndod, ei chlywodd yn alwad.

The inscription, inappropriate in its tremor, she heard as a calling.

Nid oedd hi'n gwybod faint o wybodaeth oedd ar goll iddi ond roedd hi'n benderfynol o ddod o hyd iddo.

She didn’t know how much information was missing, but she was determined to find it.

Felly aeth ati i ofyn am help Rhys, hanesydd lleol gyda gwybodaeth eang am adeiladau Llundain.

So she went to ask for help from Rhys, a local historian with extensive knowledge of London’s buildings.

Dyna pryd rhyngodd Rhys, oedd yn arfer gweithiwr mewn amgueddfa gyda phenderfyniadau craff.

That's when Rhys intervened, who was once a museum worker with keen insights.

Dwedodd Rhys, “Dylen ni ofyn am gymorth Dafydd hefyd.

Rhys said, "We should ask for Dafydd's help too.

Mae'n caru posau ac mae'n bosibl ei fod yn adnabod y cod.”

He loves puzzles and might recognize the code."

Dnafer Gwenynthedd, Rhys a Dafydd o fewn llyfrgell Rhys, lle dechreuodd nhw dadblygu'r pos.

Together, Gwyneth, Rhys, and Dafydd gathered in Rhys's library, where they began to unravel the puzzle.

Wrth i'r eira syrthio y tu allan, buodd nhw yn pori drwy ddogfennau a chwilio am bwyntiau penodol.

As the snow fell outside, they pored over documents and searched for specific points.

Aethant wrth y wlad mewn llinellau, yn y pen draw, gan amgyffred syniad ar ysgrifennu'r cod.

They moved through the lines of the country, eventually grasping an idea of what the code was about.

Roedd y cod yn cyfeirio at fanylion amgaeedig o gynlluniad y Shard, y cysylltiadau hynny â phob un o hanes lleoliad y ddinas.

The code referenced intricate details of The Shard's design, connections to the history of the city's location.

Y foment pan ddeallodd Gwyneth y gyfrinach, gwyliai effaith gymhleth yw'r odl o briodoldeb hanesol yn yr adeilad modern.

The moment Gwyneth understood the secret, she observed the complex effect as the thread of historical appropriateness wove into the modern building.

Yn sefyll ar lawr uchaf hwnnw, teimlai'r ffin o'r gweinidogaeth hynafol a modern, teimlad oedd nid erioed wedi'i wynebu.

Standing on that top floor, she felt the boundary of ancient ministry and modernity, a feeling she had never faced before.

“O wow!” Blaze Gwyneth.

“O wow!” exclaimed Gwyneth.

“Rydw i'n codi'n awyddus i ddeall yn well sut mae hanes canoloesol yn clymu at ein bywyd modern.”

“I'm eager to better understand how medieval history ties into our modern life.”

Drwy'r misoedd thywyll hynny, roedd wedi cael gafael ar ei doethineb newydd – sut mae adeiladau cyfoes a'u cyfrinachau hanesyddol yn llifo i mewn i'w gilydd.

Through those dark months, she had grasped a new wisdom — how contemporary buildings and their historical secrets flow into each other.

Yn sydyn, darganfuodd Gwyneth nad oedd hanes yn y cyrhaedd y cof i gadw'r gwelltyn ond ysbrydoliaeth ar gyfer treftadaeth rif darostyngedig i lawenydd a drygioni.

Suddenly, Gwyneth discovered that history wasn’t just a memory to keep the past but inspiration for heritage subject to both joy and sorrow.

Roedd y byd fel pe baen ymgeinio at ei gilydd, gan ddangos pethau newydd am dro.

The world seemed to conspire together, revealing new things over time.

Wedi taro'r datblygu, dechreuodd Gwyneth gwestiynu a oedd y blynyddoedd hŷn wedi cuddio mwy o gyffro'r waith nag enillodd hi.

Having struck upon the discovery, Gwyneth began to question whether the older years had hidden more of the excitement of work than she had gained.

Roedd gwirionedd newydd yn awgrymu, cyn ei fomentau, yr eilod.

A new truth suggested itself, preceding her moments, the shared history.

Roedd ei hanesyddol, ei llyfrgell, ei hun ar ddod â rhagoriaethau gwybodaeth i ran.

Her historical narrative, her library, was bringing renowned knowledge to bear.